Het portret van Dorian Gray van Oscar Wilde

Het immorele leven van Dorian Gray.

Adonis Dorian Gray mag het schilderij dat zijn vriend en schilder Basil Hallward maakte, houden. Bij het zien van het schilderij uit Dorian de wens dat hij zijn schoonheid en jeugd mag behouden, en dat het schilderij de smet van ouderdom, zonden en hartstochten mag dragen. Zijn wens wordt verhoord. Zijn geschilderd evenbeeld wordt niet alleen ouder maar weerspiegelt ook zijn immorele en kwaadaardige ziel omdat Dorian zich op alle duivelse geneugten van het leven stort. Komt Dorian tot inzicht? En zo ja, tegen welke prijs?

‘Het portret van Dorian Gray’ deed me vooral denken aan Faust, de wetenschapper die in ruil voor alle rijkdom, kennis en geneugten van het leven zijn ziel aan de duivel verkoopt. De insteek voor dit verhaal is anders en aangepast aan zijn tijd.

Het verhaal riep bij mij twee gevoelens op: genot en ergernis. Sommige stukken van het verhaal lezen vlot, andere moeizaam. Maar zelfs in de moeizame stukken zit genot in de vorm van mooie poëtische taal. Bovendien vond ik op bijna elke pagina wel een citaat dat tot nadenken stemt. Veel van die citaten kende ik. Blijkbaar komen de meeste citaten, toegeschreven aan Oscar Wilde uit ‘Het portret van Dorian Gray’. Wat vooral leesgenot gaf, was de wijze waarop het verhaal verteld wordt. ‘Het portret van Dorian Gray’ is een mooi voorbeeld van een gothic novel, een genre dat ik enorm weet te waarderen.

 

Oorspronkelijke titel: The Picture of Dorian Gray.
Datum van publicatie: 1890.

Gepubliceerd door

daniellecobbaertbe

Ik lees en schrijf graag. ‘Boeken’ is mijn excuus om nieuwsgierig rond te lopen in de wondere wereld van de letteren. En me te vergapen aan de rijkheid en diversiteit van het geschreven woord.