Schuldig in eigen ogen van Agatha Christie

Elinor Carlisle had bijna schuldig gezegd op de vraag of ze Mary Gerrard had vermoord. Alle getuigenissen wijzen haar aan als de schuldige. Zij had de gelegenheid om Mary te vergiftigen, en het motief.

Ook aanwezig in de rechtszaal is Hercule Poirot. Poirot kreeg de opdracht om bewijsmateriaal te vinden dat Elinor onschuldig is. Maar wie, buiten Elinor had gelegenheid? Wie had baat bij de dood van zo’n jong geliefd meisje? Kortom: het ziet er niet goed uit voor Elinor.

Na publicatie van ‘Schuldig in eigen ogen’ stelde Christie dat het verhaal allicht beter had gewerkt zonder Poirot. Ik vond het alvast een van de betere Poirots, die ik las. Niet alleen speelt het verhaal zich gedeeltelijk af in een rechtszaal, het wordt ook grotendeels vanuit het perspectief van Elinor verteld. Hierdoor wijkt het verhaal af van de gangbare verhaalstructuur. Het geraamte van het verhaal is anders, de intrige heeft de gebruikelijke Christie-ingrediënten. Zo wist ik vrij snel hoe de vork in de steel zat. Dit weerhield me er niet van om toch verder te lezen, want de opbouw naar de conclusie zit goed in elkaar.

‘Schuldig in eigen ogen’ is een bevredigend en snel te lezen verhaal.

Gepubliceerd door

daniellecobbaertbe

Lezen doe ik in het Nederlands, Engels en Duits. Ik lees zowel 'echte' boeken als e-boeken en luister heel graag naar audioboeken.