Het beest in de mens

Boeken leiden tot ontdekkingen. Ze leren of vertellen ons iets over de tijd waarin we leven of over het verleden, over anderen of onszelf, over onze cultuur of andere culturen. Sommige boeken, vaak aangeduid als klassieker, blijven betoveren, ook al zijn ze decennia of eeuwen geleden geschreven. Sommige zoals ‘Strange Case of Dr Jekyll and Mr Hyde’ zijn zelfs gemeengoed. 

Het ontstaan van ‘Jekyll and Hyde’ oftewel ‘Strange Case of Dr Jekyll and Mr Hyde’ (De zonderlinge geschiedenis van Dr Jekyll en Mr Hyde) is een verhaal op zich. Zo werd Robert Louis Stevenson op een ochtend door zijn vrouw wakker gemaakt. Zij meende dat haar echtgenoot een nachtmerrie had. Hij had evenwel zojuist in een droom de plot voor een nieuw verhaal gezien. En hoewel hij door ziekte het bed moest houden, ging hij de dag daarop direct aan het werk. Na drie dagen was hij klaar met zijn verhaal. Na kritiek van zijn vrouw, zou Stevenson zijn werk verbrand hebben en opnieuw begonnen zijn. Weer had de schrijver maar drie dagen nodig. Aan de hand van Stevensons privé-correspondentie menen onderzoekers vandaag de dag, dat hij allicht vier tot zes weken werkte aan de verbeterde versie van zijn novelle.

‘Jekyll and Hyde’ werd onmiddellijk goed onthaald bij publicatie, aanvang 1886. En dit zowel in Engeland als de Verenigde Staten bij zowel lezers als recensenten en collega-schrijvers. Naast hoofdredactionele commentaren en koninklijke belangstelling werd de novelle ook via de kansel en kerkbladen de hemel in geprezen. Binnen de zes maanden stond de teller al op 40 000 exemplaren. Binnen de twee jaar kenden ‘Jekyll and Hyde’ al 16 drukken, en werd een bewerking van het verhaal op de bühne opgevoerd.

Jekyll-mansfield
Richard Mansfield als Jekyll gefotografeerd door Henry Van der Weyde

Twee dagen na de première op 5 augustus 1888 in Londen van het toneelstuk ‘Jekyll and Hyde’ sloeg Jack the Ripper voor de eerste keer toe. Nogal wat journalisten verwezen toen naar de onbekende Whitechapel-moordenaar als Mr Hyde. En auteur Richard Mansfield, die Hyde/Jeckyll speelde werd door sommige al snel gelinkt aan de moorden, terwijl anderen meenden dat de moordenaar duidelijk geïnspireerd was door Hyde. Zo ontstond de mythe dat Jack the Ripper een respectabel en fatsoenlijke man was, die buiten Whitechapel moest gezocht worden. En zo ging slechterik Hyde, los van Jekyll, al snel zijn eigen leven leiden.

Wie meent ‘Strange Case of Dr Jekyll and Mr Hyde’ te kennen, moet het dringend lezen. De populaire cultuur gaf namelijk een geheel eigen invulling aan Stevensons verhaal over het beest in Dr Jekyll.

I never saw a man I so disliked, and yet I scarce know why. He must be deformed somewhere, he gives a strong feeling of deformity, although I couldn’t specify the point.

Bronnen: Uitgaves ‘Jekyl en Hyde’ van Bijleveld en Nonsuch Classics, Wikipedia, bl.uk, The Guardian, en volgend artikel.

Lees ook mijn portret over Robert Louis Stevenson: de Schotse Tusitala

Gepubliceerd door

daniellecobbaertbe

Lezen doe ik in het Nederlands, Engels en Duits. Ik lees zowel 'echte' boeken als e-boeken en luister heel graag naar audioboeken.