Boekenkijkje

Na mijn blogvakantie in juni was ik er terug op 30 juni met de bespreking van ‘We hebben altijd in het kasteel gewoond’ van Shirley Jackson. Een schrijfster, die terecht terug in de belangstelling staat.

In juli en augustus besprak ik volgende boeken:

De vrouw in het zwart van Susan Hill;
Conclaaf van Robert Harris;
De non van Denis Diderot;
Paarse hibiscus van Chimamanda Ngozi Adichie;
Terug naar Mogadishu van Nuruddin Farah;
Kinderen van de revolutie van Dinaw Mengestu;
en Schitterende dieren van Lawrence Osborne.

Die laatste deed me ongewild denken aan ‘Het zingende gras’ van Doris Lessing. Zowel in ‘Het zingende gras’ als in ‘Schitterende dieren’ hield ik niet van het gezelschap van de hoofdpersonages. Ondanks het onaangename gezelschap wist ik beide verhalen te waarderen. doris lessing‘Schitterende dieren’ is niet Osbornes eerste roman, maar wel de eerste die in het Nederlands verschijnt. Hopelijk volgen er nog meer vertalingen.

‘Het zingende gras’ was mijn eerste Doris Lessing. Intussen las en besprak ik al verschillende romans van Lessing op Boeken. Een paar blogs terug publiceerde ik een citaat van Lessing over schrijven, dat je hier als afbeelding bij dit blog ziet.

Verder publiceerde ik nog volgende blogs:

Spotlight op: ‘La dame aux camélias’ van Alexandre Dumas fils;
auteursportretten van Alexandre Dumas père en de onlangs overleden V.S. Naipaul;
klassieker: Een wereld valt uiteen van Chinua Achebe;
fictieve held: Het spook van de opera;

En waarover heb jij de afgelopen twee maanden geblogd? 

 

 

De foto bovenaan komt van Pixabay. 

Gepubliceerd door

daniellecobbaertbe

Ik lees en schrijf graag. ‘Boeken’ is mijn excuus om nieuwsgierig rond te lopen in de wondere wereld van de letteren. En me te vergapen aan de rijkheid en diversiteit van het geschreven woord.