Kroniekschrijver van Macondo

Gabriel Garcia Marquez: 1927 – 2014

In 1982 kreeg de Colombiaanse schrijver Gabriel Garcia Marquez de Nobelprijs literatuur “Voor zijn romans en kortverhalen, waarin het fantastische en het realistische zijn gecombineerd in een uitgebreid gecomponeerde verbeeldingswereld, welke het leven en de conflicten van een continent weerspiegelt.”

De oorsprong van het fantastische en realistische lag in de jeugd van de schrijver. Gabriel Garcia Marquez leefde de eerste tien jaar van zijn leven namelijk bij zijn grootouders in Aracatera. Zijn grootvader, Nicolás Marquez was een ex-kolonel en veteraan van de 1000-daagse oorlog. Nicolás was een begenadigd verteller, die met zijn jeugd- en oorlogsverhalen Gabriel sterk beïnvloedde, niet enkel op literair maar ook op politiek en ideologisch gebied. De schrijver zag zijn grootvader als zijn navelstreng met de geschiedenis en de werkelijkheid.

Zijn grootmoeder Tranquilina Iguarán Cotes vertelde de jongen vooral fabels en familielegenden. Zij gaf bovendien aan elke natuurlijke gebeurtenis een bovennatuurlijke interpretatie. Als er bij voorbeeld een vlinder langs het raam vloog, stelde zij dat er een brief op komst was. Hoe ongeloofwaardig of fantastisch haar uitspraken ook waren, zij wist ze steeds te vertellen alsof ze echt gebeurd waren. Geen wonder dus, dat in ‘Honderd jaar eenzaamheid’ een vrouw ten hemel stijgt terwijl zij het linnen opvouwt, de familievader zo oud als Methusalem wordt en een kind geboren wordt met een varkensstaart.

Van ‘Honderd jaar eenzaamheid’ zijn er sinds de eerste Spaanse uitgave in 1967 ongeveer dertig miljoen exemplaren verkocht. De eerste Spaanse editie was in één week uitverkocht en vestigde Gabriel Garcia Marquez’ naam als één van de belangrijkste Latijns-Amerikaanse schrijvers.

 

Bron: Wikipedia, interview Claudia Dreifus en het boek De wereld van Gabriel Garcia Marquez.

Geboortedag van Robert Burns jaarlijks herdacht

Vanavond vieren de Schotten de geboortedag van hun nationale dichter: Robert Burns (25 januari 1759). Na Saint-Adrewsday is Burns Night de belangrijkste feestdag voor de Schotten. Traditioneel wordt er op een Burns Supper een haggis geserveerd, die onder begeleiding van doedelzakmuziek naar de tafel wordt gedragen. Meestal reciteert men bij deze gelegenheid Robert Burns’ gedicht ‘Address to a Haggis’.

Robert Burns’ bekendste gedicht is ‘Auld Lang Syne’, dat we vooral kennen als lied. Naast het schrijven van gedichten en politieke essays verzamelde Burns namelijk ook oude Schotse volkliedjes. Bij Auld Lang Syne maakte hij zelf een melodie; de tekst schreef hij op uit de mond van een oude man. De orignele melodie die Burns voor Auld Lang Syne gebruikte, heeft de tand des tijds niet overleefd. We gebruiken nu een andere melodie. Auld Lang Syne kan vertaald worden als lang geleden, en wordt traditioneel gezongen met Nieuwjaar en meestal ter afsluiting van een Burns’ Supper. In het Nederlands kennen we het lied als ‘Ik zeg je geen vaarwel, mijn vriend.’

Robert Burns schreef zowel in het Engels, het Schots als in een Schots dialect. Ondanks de goede ontvangst van zijn gedichten en de faam die hij verwierf, werd hij er niet rijk van. Hij stierf op 37-jarige leeftijd aan hartproblemen. In 2009 riep het Schotse publiek via de Schotse zender STV Robert Burns uit tot de grootste Schot aller tijden.

Auld Lang Syne gezongen door Dougie MacLean. Filmpje geüpload op Youtube door TRVIP

Bron: Wikipedia

De lotgevallen van Mark Twain

Mark Twain gefotografeerd door AF Bradley in 1907
Mark Twain in een wit pak. Witte pakken waren zijn handelsmerk. © AF Bradley.

Samuel Langhorne Clemens gebruikte verschillende pseudoniemen vooraleer hij koos voor Mark Twain. Zijn twee bekendste werken: ‘De lotgevallen van Tom Sawyer’ en ‘De lotgevallen van Huckleberry Finn’ zijn klassiekers in de Amerikaanse literatuur.

‘De lotgevallen van Huckleberry Finn’ is zelfs een van de grootste Amerikaanse romans. In dit typisch Amerikaans verhaal loopt de jonge Huck Finn weg van huis. Tijdens zijn tocht ontmoet hij de weggelopen slaaf Jim. Samen maken ze een reis langs de Mississippi rivier. In de loop van het verhaal worstelt Huck met morele conflicten. Hij leerde namelijk dat zwarte mensen geen echte mensen zijn maar hij ervaart het tegendeel. Huck kiest uiteindelijk voor wat hij ervaart. Het boek werd door zijn duidelijke anti-slavernijboodschap al direct gezien als controversieel. Anno 2014 is het boek nog steeds controversieel. Door het veelvuldig gebruik van het woord ‘nigger’ vinden vele het racistisch. Een aangepaste heruitgave in 2011 waarin ‘nigger’ werd vervangen door slaaf, zorgde echter ook voor veel ophef.

Twain had niet alleen vrijzinnige ideeën over ras, maar hij was ook een fervent voorvechter van vrouwenrechten en emancipatie. Door zijn huwelijk met Olivia Langdon had hij contacten met abolitionisten, socialisten en voorvechters voor vrouwenrechten. In de laatste 20 jaar van zijn leven was hij een anti-imperialist en anti-kapitalist. Het grootste gedeelte van zijn leven stond hij kritisch ten opzichte van de georganiseerde godsdienst.

Naast het schrijven van romans, schreef Twain reisverhalen en werkte hij als journalist voor verschillende kranten en tijdschriften. Twain verdiende redelijk, maar besteedde zijn geld aan verkeerde investeringen, wat uiteindelijk leidde tot een faillissement. Gelukkig stond het copyright van zijn werk op naam van zijn vrouw en konden zijn schuldeisers er geen aanspraak op maken. Door het geven van lezingen geraakte Twain er financieel weer bovenop.

In 1909 zei Twain: “ik verwacht nog een jaar te leven”. Omdat hij kort na de komst van de komeet Halley in 1835 geboren was, ging hij ervan uit, met de volgende komst van de komeet te sterven. En inderdaad, de dag na de komst van Halley op 20 april 1910, stierf Twain. Hij was 74.

Bron: Wikipedia.
Bron foto: Wikimedia Commons.