Boekenkijkje

Welke recensies en blogs kon je in juli en augustus op Boeken lezen? Naar goede gewoonte blik ik even terug. En geef ik je al kort mee wat je in september en oktober kan verwachten.

De recensies van juli en augustus:

boekenkijkje 2019_4

Ontboezemingen van de oplichter Felix Krull van Thomas Mann;
De terugkeer van Filip Latinovicz van Miroslav Krleža;
Cold Spring Harbor van Richard Yates;
De geest van Jonah Boyd van David Leavitt;
De kleermaker van Panama van John Le Carré;
Nostromo van Joseph Conrad.

In de categorie Boeken:

Las je meer over de klassieker ‘De peetvader‘ van Mario Puzo. In spotlight op ontrukte ik ‘Professor Unrat‘ van Heinrich Mann uit de vergetelheid.

In de categorie Auteurs:

Schreef ik een auteursportret van Raymond Chandler en citeerde ik Charles Bukowski en Roald Dahl.

In de categorie Lezen en bloggen:

Had ik over Boeken op Pinterest en over hoe de ene fictieve held me deed denken aan een andere in ‘uit het archief van Boeken‘.

Wat kan je verwachten?

– een auteursportret van de Russische schrijver Lev Tolstoj;
– een auteursportret van Nobelprijswinnaar William Faulkner;
– en een recensie van ‘De Kozakkentuin’ van Jan Brokken.

 

Boeken op Pinterest

Een klein jaar geleden besloot ik om een zakelijk account te maken op Pinterest. Maar was dat wel een goed idee? Uiteindelijk is Boeken geen visueel blog. Ik wou het alleszins proberen. Aanwezigheid op social media is sowieso interessant voor een blog, en in Pinterest steek je zoveel tijd als je zelf wil.

Mijn borden waarop links naar mijn blogs komen, zijn uiteraard beperkt. Niettemin heb ik momenteel negentien borden. Want er is genoeg te herpinnen via Pinterest over boeken, lezen en auteurs. Alleszins heb ik regelmatig clicks via Pinterest naar mijn blog. Een enkele keer betreft het een recensie. Meestal is het een click naar een auteursportret. En dat vind ik reuzefijn. Ik maak graag auteursportretten. Tot hier toe deden die het niet zo goed, want mensen komen vooral via recensies op mijn blog. Sinds een paar maanden valt het me op dat mijn auteursportretten het beter doen. Daar zit Pinterest voor iets tussen. Zo is het Pinterest-experiment, wat mij betreft, geslaagd.

Wat uiteraard ook speelt, is dat ik sinds begin dit jaar meer zorg en aandacht besteed aan mijn visuele content. Wat dan weer het gevolg is van bepaalde keuzes.

Boeken volgen op Pinterest?
Dat kan via: https://www.pinterest.com/daniellecobbaertbe/

Boeken op pinterest

 

 

 

Uit het archief van Boeken

uit het archief van boeken

Naast recensies schrijf ik ook andere blogs. Zo is er de rubriek ‘Fictieve helden‘, waarin ik stilsta bij een fictieve held die zijn weg vond naar de populaire cultuur. Eerder dit jaar schreef ik in deze rubriek een blog over Tom Ripley van Patricia Highsmith. Ik was toen noch met de verfilmingen noch met de serie vertrouwd. Daar is onlangs verandering in gekomen. Ik had ‘Ripley, een man van talent’ (The Talented Mr. Ripley) al een tijdje in mijn boekenkast staan en heb het nu eindelijk gelezen. Echt wild ben ik niet van het boek. Ik vond het goed, maar ik vind Tom Ripley zeker geen innemend personage. Sommige passages kwamen ongeloofwaardig over, zoals de manier waarop Ripley de hand weet te leggen op Dickie Greenleafs erfenis.

Niettemin deed Tom Ripley me denken aan Naomi Condrington uit ‘Schitterende dieren‘ van Lawrence Osborne. Beide personages zijn immoreel. Haar leer je vooral kennen via de andere personages. Terwijl je in Highsmiths roman enkel het perspectief van Ripley krijgt. ‘Schitterende dieren’ kreeg me paranoïde, wat ik met ‘Ripley, een man van talent’ niet had. Oftewel heeft Osborne me verwend met zijn schitterend boek. Oftewel ben ik sowieso verwend door andere thrillers. ‘Ripley, een man van talent’ dan maar links laten liggen? Zeker niet. Want het heeft zijn verdienste gehad in het misdaadgenre. En volgens vele staat die verdienste nog steeds als een huis.

Onlangs kocht ik een boek van een andere fictieve held, waar ik intussen al een blog over schreef: Philip Marlowe van Raymond Chandler. Allicht zal ik in Philip Marlowe overeenkomsten zien met Bernie Gunther van Philip Kerr.

Heb jij het ook al voorgehad? Dat de ene fictieve held je doet denken aan een andere?