Mijn leeswereld: de Tweede Wereldoorlog

Naast boeken bespreken neem ik af en toe ook mijn leeswereld onder de loep. Vandaag blik ik terug op enkele boeken die ik de voorbije maanden las of toch net niet, en die betrekking hebben op de Tweede Wereldoorlog.

Aanvang januari ontleende ik ‘Daar is hij weer’ van Timur Vermes. Het idee en thema sprak me wel aan. ‘Daar gaat hij weer’ gaat namelijk over Adolf Hitler, die in 2011 wakker wordt op een verlaten veld in Berlijn. De mensen, die Hitler tegenkomt, zien hem als een imitator. Dit leidt tot komische situaties en een nieuwe Hitler hype, als Hitler 66 jaar na zijn overlijden begint aan een succesvolle televisiecarrière.

‘Daar gaat hij weer’ kon me matig boeien en niet overtuigen, vooral daar de Hitler figuur niet overeenkwam met mijn eigen perceptie. Bovendien leek me een goede kennis over de Duitse politiek en geschiedenis wenselijk om het boek beter te begrijpen. Ik stopte dan ook na een paar hoofdstukken. Maar wie weet, misschien probeer ik later nog eens en lees het vanuit een andere insteek.

De hele natie trad mettertijd volledig in dienst van de oorlog, die geleidelijk alles verslond en niets teruggaf uit zijn muil. Groot of klein gold niet meer, alles was waardevol als massa, waardeloos op zichzelf. Uit ‘De ooggetuige’

Wat ik wel las, en intussen besprak, was ‘De ooggetuige‘ van Ernst Weiβ. Sommige zien in ‘De ooggetuige’ de bevestiging dat Hitler tijdens de Eerste Wereldoorlog behandeld werd voor gesimuleerde blindheid. De bewijzen hiervoor ontbreken echter. Los van de speculaties in hoeverre ‘De ooggetuige’ reële feiten bevat, is het een goed en interessant boek.

Andere boeken die ik hier graag vermeld en die geen Nederlandse vertaling hebben, zijn ‘Orders from Berlin’ van Simon Tolkien en ‘The spy who loved’ van Clare Mulley.

The spy who loved’ is een biografie over Maria Krystyna Janina Skarbek, beter gekend onder de naam Christine Granville. Zij was een Poolse agente en spionne voor de Engelsen tijdens de Tweede Wereldoorlog. Naast het verhaal over een opmerkelijke vrouw, vertelt ‘The spy who loved’ veel over Polen tijdens de Tweede Wereldoorlog en het verzet in Frankrijk. ‘Orders from Berlin’ van Simon Tolkien daarentegen is een roman, waar ik me in Londen waande tijdens de Blitz. In ‘Orders from Berlin’ geeft Hitler toestemming aan een agent in Londen om Churchill te vermoorden. De agent is overigens ook in dienst van de Engelse geheime dienst; een dubbelspion, dus. Het boek draait vooral om de vraag waarom die dubbelspion Churchill wil vermoorden, en waarom hij voor de vijand werkt.

Las je één van bovenstaande titels?

Goodreads: sociaal lezen

Naast boeken bespreken neem ik af en toe ook mijn leeswereld onder de loep. Dankzij Goodreads lees ik nu ook sociaal. 

Lezen kan ook een sociaal gebeuren zijn. Zo is er Goodreads, een sociaal netwerk waar je kan bijhouden welke boeken je leest en zien wat je vrienden lezen. Je kan naast het sociaal gebeuren Goodreads ook gebruiken als referentie en database om boeken te zoeken. Ik gebruik Goodreads vooral als de plek waar ik alles kan vinden als ik iets wil weten over een bepaald boek of over een bepaalde schrijver. Ook doe ik graag mee aan de leesuitdagingen van de groepen, waar ik lid van ben. Daarnaast hou ik vooral van het internationale aspect van Goodreads. Waar anders, dan op Goodreads kan je zien wat Australiërs, Amerikanen of Engelsen lezen?

Als ik in 2012 mijn boekenverzameling ingaf op Goodreads en indeelde volgens schappen, merkte ik dat ik vooral thematisch las en makkelijk teruggreep naar hetgeen me al vertrouwd was. Zo las ik veel reisverhalen en memoires van vrouwen, die als tweederangsburger werden behandeld en vochten voor hun ontvoogding. Wat audioboeken betrof, putte ik vooral uit klassiekers of misdaadverhalen. Mijn leesvoer kon zeker meer variatie gebruiken.

Intussen kijk ik verder dan enkel de genres die ik normaal graag lees. Ik probeer nu makkelijker nieuwe schrijvers, boeken en genres uit, en dwaal met plezier van de vertrouwde leespaden af. Dankzij één van de groepen op Goodreads en hun genre-uitdaging, proefde ik van genres die ik normaal gesproken links liet liggen. Onbekend maakt onbemind – en vaak weet je gewoon niet waar te beginnen of heb je een verkeerd beeld over een bepaald genre. Zo vond ik als volwassene de weg naar science fiction niet meer, hoewel ik als kind Jules Verne las. En dacht ik dat fantasy allicht niet mijn ding ging zijn, tot ik Susanna Clarke’s Jonathan Strange & Mr. Norrell las.

Door Goodreads ga ik overigens weer regelmatiger naar de bib. De bib is immers de boekenwinkel bij uitstek waar je gratis op boekenavontuur kan gaan. En lezen is altijd een beetje op avontuur gaan, toch?!