Hoe mooi wij waren van Imbolo Mbue

De jaren 80, West-Afrika. Een Amerikaanse oliemaatschappij boort naar olie. Lekkende pijpleidingen verwoesten de akkers en kinderen sterven aan het giftige water. Pogingen om van het bedrijf Pexton of de regering de garantie te krijgen op herstel van de akkers lopen op niets uit. Tot op een dag de dorpelingen van Kosawa besluiten om terug te vechten.

‘Hoe mooi wij waren’ wordt deels verteld vanuit een wij-perspectief. Daarnaast krijg je het perspectief van verschillende personages die allemaal deel uitmaken van dezelfde familie. Je krijgt zo dus verschillende kanten van een verhaal te horen, dat in de jaren 80 begint en eindigt in onze tijd. Het verhaal gaat uiteindelijk niet enkel en alleen over de vervuiling en uitbuiting van een multinational, de corruptie van plaatselijke en nationale leiders en het verzet daartegen, maar over hoe de westerse beschaving een dorp, en bij uitbreiding een cultuur wegvaagt.

Op een dag, zoveel weten we, zullen onze wereld en onze gebruiken in hun geheel zijn uitgewist.

‘Hoe mooi wij waren’ begint sterk maar naar het einde toe boet het serieus in aan betekenis. En dat is jammer. Wat mij betreft: had Mbue het beter gehouden op het huidige leed van de wij-generatie, zonder het leed van de vorige generaties. Want haar zij-uitstapje naar de slavenhandel en het leed daarvan, voelde voor mij er met de haren bijgetrokken. Bovendien hebben de personages bij Mbue de onhebbelijke gewoonte om onder een mysterieuze wolk te verdwijnen, wat vooral op het einde niet meer werkt.

De Kameroens-Amerikaanse schrijfster draagt ‘Hoe mooi wij waren’ op aan haar kinderen. En allicht is het bedoeld als een overlevering van hoe Mbue leefde in het Kameroen van haar jeugd. Dat is trouwens het mooie aan dit verhaal: de Afrikaanse cultuur en haar wijsheden. Die wijsheden weet Mbue heel soepel te verweven in haar simpele schrijfstijl. Sommige gebruiken en tradities worden zelfs door haar personages in vraag gesteld, waardoor het raar overkomt dat ‘Hoe mooi wij waren’ juist eindigt als een treurzang op wat verloren is gegaan.

Niettemin heeft onze welvaart een schaduwzijde. Als een boek als ‘Hoe mooi wij waren’ kan bijdragen tot het besef daarvan, dan is het meer dan geslaagd. Perfect voer dus voor een leesgroep.

Oorspronkelijke titel: How Beautiful We Were.
Oorspronkelijke uitgever: Random House, New York.
Jaar van publicatie: 2021.

Nederlandse vertaling: Heleen Oomen en Jeske van der Velden.
Uitgegeven door De Bezige Bij.

Gepubliceerd door daniellecobbaertbe

Ik lees en schrijf graag. ‘Boeken’ is mijn excuus om nieuwsgierig rond te lopen in de wondere wereld van de letteren. En me te vergapen aan de rijkheid en diversiteit van het geschreven woord.

%d bloggers liken dit: