Achter de schermen – deel 3

Foto door Negative Space op Pexels.com

Hoe ik gegroeid ben als blogger

Na onderwerpen vinden, ideeën vormgeven en schrijven, volgt nu het derde en laatste deel van mijn reeks achter de schermen. Want tijdens de twaalf jaar dat ik blog, ben ik meegegroeid met mijn eigen manier van kijken en werken.

Dit blog gaat over wat ik onderweg heb geleerd, wat ik heb moeten loslaten, en hoe mijn manier van werken zich heeft aangepast aan mijn manier van leven.

De kracht van regelmaat

Als ik terugkijk op hoe ik vroeger blogde, zie ik vooral iemand die altijd te laat begon. Ik deed alles op de dag van publicatie: research, lezen, noteren, schrijven, herschrijven — allemaal in één keer. Na een paar nachtelijke marathons wist ik: dit moet anders. En dat kan ook anders, als ik maar op tijd begin en geen uren verlies met andere dingen.

Ik wilde koste wat kost mijn eigen deadlines halen, tot een paar jaar geleden. Toen ben ik daarmee gestopt.

Sinds een jaar lukt het me om tijdig aan mijn blogs te beginnen. Ik trek wekelijks een paar dagen uit om te schrijven. Op een goede dag kan ik veel schrijven, vaak meer dan één blogstuk. Dat geeft ademruimte. Je weet immers nooit wat er kan gebeuren voor je eindelijk kan inplannen in WordPress. Bovendien gebeuren er nog andere dingen in mijn leven, kan ik soms de tijd niet vinden of wil ik iets anders doen.

Details die er toe doen

Soms levert het onderzoek weinig op en vind ik geen uitgangspunt. Mijn auteursportret van Jack London was zo’n blog. Ik heb lang moeten zoeken vooraleer ik een artikel vond over zijn verblijf in het Hoge Noorden. Toen wist ik: dit is het. London, de avonturier. Vanaf dan volgde de rest vanzelf.

Het loont om lang te zoeken, of om te zoeken naar details. Volgens Wikipedia duurde Zola’s verblijf in Engeland maar een paar maanden, maar dat bleek niet te kloppen. Zoeken op zijn ballingschap leverde mooie resultaten op, en details die mijn blog versterkten. Zulke meevallers zijn fijn. Je kan dan iets schrijven dat net anders is dan de meeste online artikelen over Zola. Dat speelt voor mij ook een rol: iets kunnen brengen dat net iets anders is.

De kracht van ervaring

Dat leer je niet als je pas begint met bloggen. Dat leer je gaandeweg, met vallen en opstaan en veel proberen: wat werkt voor mij, wat werkt niet. Ik heb veel over mezelf geleerd door te bloggen.

Door de jaren zijn mijn planningen beter geworden. Ik kan beter inschatten welk onderwerp geschikt is voor welke rubriek. Ik kan content spreiden over verschillende blogs. En ik durf nu ook onderwerpen aan te snijden die lang moeilijk lagen, zoals wat een bepaald genre precies inhoudt. Mijn schrijven is beter geworden: minder droog, meer speels.

Ik gebruik nu ook een notitieboekje. Want ik heb lang mijn notities op losse bladen geschreven, die ik dan vervolgens niet meer vond als ik ze nodig had. Wat wel hetzelfde bleef: ik schrijf nog altijd mijn planningen met de hand. Online tools als Trello zijn leuk, maar niet handig voor mij. Ik moet mijn planning fysiek kunnen vastnemen, wanneer ik wil, waar ik wil. Aan mijn bureau, in mijn bed, terwijl ik kook. En op papier kan ik altijd iets in de marge schrijven.

Bloggen is …

Als ik terugkijk, zie ik hoe mijn manier van werken mee evolueerde met mijn manier van kijken en leven. Structuur werd soepeler, research werd gerichter, planning werd realistischer, en ideeën vonden sneller hun plek.

Met dit derde deel sluit ik de reeks Achter de schermen van Boeken af. En ergens vind ik het mooi hoe deze reeks eindigt waar ze begon: in de lucht.

In juli hing ik in mijn helikopter, kijkend naar het landschap van mijn blog — naar de grote lijnen, de structuur, de landkaart waarop ideeën moesten landen. En nu, maanden later, merk ik dat ik tijdens mijn research soms op onverwachte plekken neerkwam. Voor mijn blogstuk rond De kleine prins belandde ik zelfs op een blog over vliegen en piloten.

Dat is precies wat bloggen voor mij is: opstijgen, rondkijken, landen, weer verder vliegen. Ideeën blijven komen, ideeën worden blogs, en intussen leer ik bij — elke vlucht opnieuw. Hopelijk vlieg jij nog lang met me mee. ✈️

Gepubliceerd door daniellecobbaertbe

Ik ben een nieuwsgierige lezer en schrijver. Op Boeken breng ik verhalen uit de wereld van de literatuur. Want verhalen openen deuren, verruimen blikken en verbinden ons met elkaar — los van geloof, achtergrond of etniciteit.