Het zingende gras van Doris Lessing

‘Het zingende gras’ speelt zich af in de jaren veertig van de vorige eeuw in Rhodesië, het huidige Zimbabwe. Het verhaal begint met een krantenartikel, dat de moord meldt op de vrouw van een blanke boer, Dick Turner. Vanaf het tweede hoofdstuk krijgen we het verhaal van de vrouw van de boer, Mary, vanaf haar jeugd tot haar gewelddadige dood.

Mary leidde voor haar huwelijk een gelukkig en onafhankelijk leven in de stad. Nadat ze op een party een beledigende opmerking opvangt over haar single zijn, besluit ze te trouwen. Ze trouwt een man, Dick Turner, die ze nauwelijks kent en toevallig heeft leren kennen. De verhuis naar de boerderij van Dick valt Mary zwaar. Bovendien heeft ze een hekel aan het leven op het platteland. In plaats van deel te nemen aan sociale bijeenkomsten slaat ze consequent alle uitnodigingen af. Omdat Dick geen behoefte heeft aan socializen, leiden de Turners een geïsoleerd bestaan. Daarenboven weet Mary niet om te gaan met zwarte huisbedienden. Ze kan haar bedienden maar een maand houden. Als Moses, de huisbediende van de Turners wordt, gaat het snel bergaf met Mary.

Ik vond ‘Het zingende gras’ een intrigerende roman. Dat kwam vooral door Mary, haar gedrag en tragisch lot. Aanvankelijk lijkt het alsof Lessing de alwetende schrijfster is, toch beroert ze details die onuitgesproken blijven, zodat ik als lezer met nogal wat vragen blijf zitten. Mary doet wat van haar verwacht wordt, maar ze lijkt niet opgewassen tegen de maatschappelijke conventies, en het leven dat ze als vrouw verwacht wordt te leiden. Opvallend is dat de heldin of het slachtoffer in deze tragiek geen meisjesnaam krijgt. Als lezer ken je Mary enkel als Mary Turner.

Naast het tragische en gewelddadige verhaal van Mary is er de historische, koloniale setting. In zekere zin vroeg ik me af, of er soms nog een tweede parallel verhaal wordt verteld met betrekking tot de koloniale geschiedenis van Rhodesië. Alleszins geeft ‘Het zingende gras’ een beeld over de verhoudingen tussen zwart en blank in zuidelijk Afrika, en het wereldbeeld van de kolonisatoren. Door de mooie beschrijvende taal kreeg ik ook een idee over de eindeloze desolate Afrikaanse landschappen en de meedogenloze hitte.

Kortom, ik vind ‘Het zingende gras’ zeker een aanrader, vooral door de manier waarop het verhaal van Mary verteld wordt. Allicht niet voor iedereen omwille van de onsympathieke protagoniste, en de vragen die het verhaal oproept. Ik vind het alvast fijn dat een roman na het lezen toch nog in mijn hoofd blijft nazinderen.

Gepubliceerd door

daniellecobbaertbe

Ik lees en schrijf graag. Bloggen doe ik dan ook over boeken, lezen en auteurs.