Washington Square van Henry James

De liefde tussen een rijke erfgename en een gelukszoeker.

Washington Square, New York. In de eerste helft van de negentiende eeuw heeft dokter Austin Sloper hier zijn praktijk. Dokter Slopers praktijk loopt goed. Niettemin gaat de dokter gebukt onder een zwaar persoonlijk en professioneel dilemma. Hij kon de vroege dood van zijn vrouw en zoontje niet voorkomen. Zijn dochter Catherine ontbreekt het aan schoonheid, bevalligheid, intelligentie en voornaamheid. Deugden die Dr. Sloper belangrijk vindt in een vrouw. Het enige wat Catherine tot een aantrekkelijke partij maakt, is haar geld. Zij is een rijke erfgename.

Momenteel maakt de aantrekkelijke Morris Townsend zijn dochter het hof. Dr. Austin Sloper mag Morris Townsend niet. Hierbij gaat hij prat op zijn mensenkennis. Volgens zijn mensenkennis is de jonge man een gelukszoeker. Intussen stuurt, Lavinia Penniman, Dr. Slopers bemoeizuchtige zuster, de verwikkelingen tussen Morris en Catherine. Zowel Catherine als Morris raken daardoor in een lastig parket.

Hoewel ‘Washington Square’ draait rond vier personages, is de heldin van het verhaal wel degelijk Catherine. Het is een heldin, die een langzame ontwikkeling kent. Enkel het voorbij schrijden van de tijd kan Catherine het inzicht geven dat ze nodig heeft. Haar verhaal is behoorlijk dramatisch. En enkel dramatisch voor Catherine. Het drama in deze novella ligt vooral in het feit dat haar vader gelijk heeft.

“Als men haar gezegd had dat ze verliefd was, zou ze hoogst verbaasd zijn geweest, want ze had het idee dat liefde een gretige en veeleisende hartstocht was en haar eigen hart was in die tijd vervuld van het verlangen zichzelf weg te cijferen, zich op te offeren.”

Als realistische schrijver baseerde Henry James zich voor ‘Washington Square’ op een echte gebeurtenis. Zelf vond hij ‘Washington Square’ niet zo geslaagd. Zijn lezers dachten er anders over. Voor mij was ‘Washington Square’ alvast een aangename kennismaking met het werk van Henry James. Het leest redelijk traag omdat het aandachtig lezen vraagt, vooral bij de dialogen. De poëtische taal van James in onder meer de omschrijvingen draagt daar ook toe bij. Het is niettemin boeiend en perfect qua lengte. Enkel het einde kwam net iets te gehaast.

Gepubliceerd door

daniellecobbaertbe

Ik lees en schrijf graag. ‘Boeken’ is mijn excuus om nieuwsgierig rond te lopen in de wondere wereld van de letteren. En me te vergapen aan de rijkheid en diversiteit van het geschreven woord.