Mijn beperkte digitale leeswereld

Naast boeken bespreken neem ik af en toe ook mijn leeswereld onder de loep. Vandaag heb ik het over e-boeken. 

Ooit stond Sony met e-bookreaders op de Antwerpse Boekenbeurs. En bijna was ik gezwicht voor zo’n Sony e-bookreader. Ik schoof echter de aankoop van een e-bookreader steeds voor me uit, tot de drang om zo’n ding te hebben helemaal wegviel. Dat was overigens bij de aankoop van mijn eerste tablet, vier jaar geleden. Via mijn tablet ontdekte ik snel handige leesapps.

E-boeken zijn intussen behoorlijk ingeburgerd geraakt. Ondanks de vrees van vele dat het e-boek wel eens het einde kon betekenen van het papieren boek, bestaan beide nu vredig naast elkaar. Ik denk dat de discussies over pro e-boek of pro papieren boek intussen ook tot het verleden horen. Die discussie heb ik nooit goed begrepen. Ik vind het fantastisch dat er zoveel mogelijkheden bestaan voor het lezen van een boek: al luisterend via computer of mp3-speler, al digitaal lezend met tablet of reader of al bladerend in een boek.

Mijn digitale leeswereld is beperkt. In tegenstelling tot de meeste lezers lees ik behoorlijk minder via tablet. En dat heeft een heel praktische reden. Ik lees voornamelijk ’s avonds, en om 21 uur gaat onverbiddelijk de tablet uit, omdat ik anders te veel prikkels krijg door het lezen via scherm. In een papieren boek kan ik minstens een uur langer lezen. Zo lees ik dus behoorlijk meer papieren dan e-boeken. Vorig jaar las ik bij voorbeeld maar een vijftal e-boeken. Lezen via tablet leidt me ook sneller af.

Wat ik wel veel heb staan op mijn Kobo app en in mijn Evernote zijn leesfragmenten. In plaats van interessante boeken ergens op een papiertje of in een schrift te schrijven, download ik leesfragmenten gelijk na het lezen van nieuwsbrieven van uitgeverijen en boekhandels. Soms koop ik een boek aan de hand van zo’n leesfragment, maar meestal wacht ik tot ik het boek kan zien in de bib of de boekhandel. Als ik het kan zien, heb ik vaak een beter idee over de indeling van de hoofdstukken en het verhaal, en kom ik niet voor verrassingen te staan. Zo kocht ik ooit het e-boek ‘De grote stilte’ van John Boyne en werd tot mijn afgrijzen geconfronteerd met hoofdstukken, die telkens een andere tijdsperiode bestreken. Mits de tijdsperiodes en hoofdstukken niet chronologisch volgden, moest ik een tijdslijn maken. Ik was uiteindelijk meer bezig met die tijdslijn dan met lezen, waardoor ik opgaf. En jij, lees jij veel e-boeken? Of is je digitale leeswereld beperkt?

Gepubliceerd door

daniellecobbaertbe

Ik lees en schrijf graag. Bloggen doe ik dan ook over boeken, lezen en auteurs.