In ‘spotlight op’ ontruk ik een boek en zijn auteur uit de vergetelheid. Vandaag is het spotlight gericht op: Pallieter van Felix Timmermans.

Na een coma bracht Felix Timmermans (1886-1947) met ‘Pallieter’ (1916) een loflied uit op het leven. Timmermans’ loflied kende meer dan dertig drukken en vestigde zijn naam als schrijver. In zijn later werk typeerde Timmermans als geen ander het Vlaamse buitenleven, wat versterkt werd door zijn gebruik van kleurrijk dialect.

In ‘Pallieter’ gunt Timmermans ons een blik in het leven van een levensgenieter. Pallieter melkt de dag, leeft van dag tot dag en van kermis naar kermis. Samen met een heleboel dieren en een huishoudster leeft Pallieter in huize Reynaert. Tijdens een groot feest ontmoet hij Marieke en vraagt hij haar ten huwelijk. Toch blijft de vrijheid lonken. De komst van een spoorweg naar zijn idyllisch stukje grond is de aanleiding om met vrouw en kinderen de wijde wereld in te trekken.

Omdat het boek de lusten opwekte, verbood de kerk het. In 1933 verscheen een gekuiste versie.

In die eerste Lieve vrouwkensdagen was de Lente ziek. De zon bleef weg en klaterde maar van tijd tot tijd, zoo door een wolkenholleken, een bussel licht op de gele boterbloemen.

De foto van Felix Timmersmans bij dit bericht komt van Wikimedia Commons.