Schrijven volgens Hosseini.

Khaled Hosseini (1965) is een Amerikaanse schrijver van Afghaanse afkomst.

Toen de communisten in 1978 in Afghanistan aan de macht kwamen, besloot de vader van Hosseini om politiek asiel aan te vragen in de Verenigde Staten. Het gezin Hosseini woonde toen in Parijs, waar de vader werkte als diplomaat. Zo’n twee jaar later vestigde het gezin zich in San José, Californië. Voor Khaled Hosseini, toen 15, was het een cultuurschok.

Het opgroeien als jonge man ver weg van zijn thuisland speelt een belangrijke rol in zijn debuutroman De vliegeraar (2003).

Voor het wereldwijde succes van zijn debuut werkte Hosseini als dokter. Dankzij De vliegeraar kon Hosseini zijn doktersjas aan de wilgen hangen en zich voltijds wijden aan schrijven. Na De vliegeraar, volgde Duizend schitterende zonnen (2007) en Uit de bergen kwam de echo (2013).

Hosseini kan enkel en alleen bestsellers schrijven: hij is daardoor een van de meest geliefde auteurs ter wereld.

Naar aanleiding van de dood van de driejarige Syrische jongen Alan Kurdi in 2015 schreef Hosseini Bede aan de zee, een brief van een vader aan zijn zoon, geïllustreerd met tekeningen. De vluchtelingenproblematiek ligt hem nauw aan het hart. Hij is naast schrijver ambassadeur voor de United Nations High Commissioner for Refugees en de United Nations Refugee Agency. De door hem opgerichte Khaled Hosseini Foundation biedt humanitaire hulp aan het volk van Afghanistan.


De foto van Khaled Hosseini is van Elena Seibert en komt van de photostream van The American Library Association op Flickr.

Fictieve heldin: Emma Woodhouse.

©Umberto via Unsplash

Ze bewijst al meer dan 200 jaar dat heldinnen snobistisch, egoïstisch, eigenwijs, arrogant en ijdel mogen zijn. En ze is een inspiratiebron voor televisieproducenten, filmmakers en auteurs. Zo schreef Kristien Hemmerechts met ‘Ik ben Emma’ (2020) een moderne versie van Jane Austens Emma (1815).

Hoofdpersonages met een mening.

In de zeventiende eeuw waren vrouwelijke personages in de literatuur passief of de perfectie zelf. Schrijfster Jane Austen (1775 – 1817) bracht daar verandering in. In haar romans hebben de vrouwelijke hoofdpersonages een eigen mening. Ze zijn sterk en onafhankelijk. Persoonlijke groei en geluk is hun streefdoel.

Voor de creatie van Emma Woodhouse waren Austens vrouwelijke personages verre van perfect, maar ze waren aangenaam en aardig. Met Emma Woodhouse ging Austen een stap verder. Emma is bijgevolg onaangenaam, onaardig en manipulatief. Hoewel haar vrienden in haar het potentieel zien om een beter mens te worden. Tegenover haar familie en haar dierbaren is Emma immers geduldig en toegewijd.

Koppelaarster.

De 21-jarige Emma is de jongste dochter van Henry Woodhouse, een weduwnaar. Henry Woodhouse is overmatig bezorgd om zijn gezondheid en het welzijn van zijn dochter. Samen wonen ze op het landgoed Hartfield in Highbury. Omdat zij haar vader niet alleen wil laten en rijk is, wil Emma nooit trouwen. Tenzij zij heel erg verliefd is.

Overtuigd van haar gelijk en gesterkt door haar zelfvertrouwen meent Emma dat ze iedereen advies kan geven over hun liefdesleven. Een van haar hobby’s is dan ook het koppelen van mensen in haar sociale kring. Alleen is ze daar niet altijd even succesvol in. Ook mist haar bemoeizuchtige gedrag empathie en wil ze haar vrienden sturen in hun mening. Zo probeert ze tevergeefs Harriet Smith te koppelen aan verschillende mannen zonder rekening te houden met wat Harriet zelf wil.

Ongepast gedrag.

Haar buurman en schoonbroer George Knightley durft haar te bekritiseren. Dankzij zijn eerlijkheid ziet Emma haar fouten in. Geleidelijk aan sijpelt het besef door dat haar bemoeizuchtige gedrag ongepast is. Bereid om te leren van haar fouten groeit Emma als mens. Intussen wordt de relatie tussen haar en George dieper en treedt ze met hem in het huwelijksbootje. Blijkbaar is ze dan heel erg verliefd. Of ziet ze het belang in van wederzijds begrip en een open communicatie.

Trailer van de Amerikaanse film Emma uit 2020 onder regie van Autumn de Wilde en geschreven door Eleanor Catton.

Spotlight op: Hij wist dat hij gelijk had.

In ‘spotlight op’ ontruk ik een boek en zijn auteur uit de vergetelheid. Vandaag is het spotlight gericht op: Hij wist dat hij gelijk had van Anthony Trollope.

Op één van zijn verre reizen wordt Louis Trevelyan verliefd op Emily, de dochter van de gouverneur van een fictieve Britse kolonie. Zij vestigen zich in Londen, waar een zoontje wordt geboren.

Tegen de zin van haar man ontvangt Emily bezoek van kolonel Osborne, een charmeur maar ook een oude vriend van haar vader. Emily neemt het haar man kwalijk dat hij haar ervan verdenkt hem ontrouw te zijn. Louis neemt het haar kwalijk dat zij geen rekening houdt met zijn gevoelens en kolonel Osborne blijft ontvangen. Geen van beiden wil toegeven.

Terwijl Emily moet verhuizen, wordt Louis langzaam gek van jaloezie.

Anthony Trollope (1815 – 1882) was een van de meest productieve schrijvers uit het Engelse taalgebied. Zijn bekendste werk is zijn romanreeks over het fictieve graafschap Barsetshire.

Aan het begin van zijn carrière schreef Trollope vooral op de trein. Als postbeambte moest hij veel reizen. Zijn werkgever stuurde hem naar landelijke gebieden in Engeland en Wales om een postkantoor op poten te zetten. Dankzij het succes van zijn romans kon hij vanaf 1867 zijn baan bij de post opgeven. Hij had toen al zo’n twintigtal romans geschreven.

Critici hadden vaak gemengde gevoelens bij het werk van Trollope. Trollope verpeste het helemaal bij hen toen hij bekende dat hij voor het geld schreef, en zich hield aan het dagelijks schrijven van een bepaalde hoeveelheid woorden. Als kunstenaar werd Trollope geacht op inspiratie te wachten en schrijven vooral niet te zien als een dagelijkse bezigheid.