Uit het archief van Boeken: dieren

Boeken over dieren. Ik lees ze altijd met een dubbel gevoel. Ik vind het namelijk vreselijk als een verhaal eindigt met de dood van een dier. Dus probeer ik die verhalen te vermijden, maar soms is de prent of foto op de kaft zo aantrekkelijk en zo lief dat ik toch zwicht. Voor Boeken schreef ik tot nu toe 3 recensies over waargebeurde verhalen waarin dieren de hoofdrol spelen.

boeken over dieren

Heb jij iets met pinguïns? Ik alvast wel. Ik smolt voor ‘De pinguïnlessen van Tom Michell‘. Vooral ook omwille van de mooie tekeningen. En dan was er nog het knotsgekke en ontroerende verhaal van Michell en zijn pinguïn Juan Salvodo(r). Zij leerden elkaar kennen in de jaren 70 in Uruguay. Michell was daar op vakantie. Omdat Juan Salvodo(r) hem niet meer wou verlaten, nam Michell hem mee naar Argentinië. Hier gaf hij les aan een prestigieuze kostschool. De pinguïn groeide al snel uit tot de mascotte van de school.

Ook de bibliotheek van Jan Louch had twee bijzondere mascottes. De Amerikaanse nam 2 Schotse vouwoorkatten in dienst. Ze gaf hen de namen Baker en Taylor. Nadat boekengroothandel Baker & Taylor de 2 katten gebruikte voor een promotiecampagne werd Louchs bibliotheek een bedevaartsoord voor kattenliefhebbers. Louch vertelde het verhaal van haar bijzondere collega’s van hun aankomst tot hun overlijden in ‘Twee katten in de bibliotheek’.

Geen gesnotter met het laatste boek. ‘Bob de straatkat‘ is immers een feelgood boek. James Bowen vertelt in ‘Bob de straatkat’ hoe een rosse kater zijn leven veranderde. Bob is intussen al over heel de wereld gekend. Het verhaal van James en Bob ging eerst viraal op YouTube. In 2017 verscheen de film: ‘A street cat named Bob’.

Lees jij graag verhalen over dieren? En heb jij soms een leestip?

 

Al onze namen van Dinaw Mengestu

Hij en Isaac leerden elkaar kennen op de universiteit van Kampala. Niet dat zij daar studeerden, zij kwamen daar gewoon elke dag. Net als vele van hun generatie wilden zij revolutionair zijn. Zij waren in landelijke dorpjes opgegroeid, maar deden alsof zij al heel hun leven in de grote stad woonden. Zij hadden geen idee wat het betekende om onder zoveel mensen te verkeren, wiens gezicht en namen ze nooit zouden leren kennen. Net als vele van hun generatie namen ze een andere naam aan.

Zij had bijna drie uur gereden. Dat zij hem ophaalde was bij wijze van gunst. Zich bekommeren om buitenlanders was geen gebruikelijk onderdeel van haar werk als maatschappelijk werker. Wat Helen wist over de man die zij ophaalde, was basaal. Bij zijn geboortejaar stond geen maand of datum vermeld. Zijn geboorteplaats heette Afrika te zijn. Het enige harde feit: zijn naam, Isaac Mabira. Hij was knap. Dat had Helen niet verwacht. Het mysterieuze dat hem omringde, trok haar aan.

Haar verhaal gaat over hun allesverterende relatie. Een relatie die in het kleinstedelijke Amerikaanse Midwesten vieze blikken oplevert. Zijn verhaal gaat over zijn tijd in Oeganda en zijn vriendschap met de charismatische Isaac. Terwijl zijn beste maat kiest voor de gewapende strijd onder een warlord, blijft hij toekijken vanaf de zijlijn. Wat zijn echte naam is, kom je niet te weten. Wel hoe hij aan zijn naam en nieuwe identiteit gekomen is, en wat hij achterliet.

In welke tijd het verhaal zich afspeelt, geeft Mengestu niet mee. Aan de hand van de minieme aanwijzingen die hij geeft, kan je veronderstellen dat het verhaal zich afspeelt in de jaren 60 en 70. De thematiek van politieke onrust, oorlog, vluchten uit je vaderland en racisme zijn echter tijdloos, en niet gebonden aan een context. Mengestu beperkt zich zeker niet enkel en alleen tot bovenvermelde thematiek. ‘Al onze namen’ is immers een gelaagde en zeer geslaagde roman van een talentvolle schrijver.

Oorspronkelijke titel: All our names
Datum van publicatie: 4 maart 2014

Blijf bij me van Ayọ̀bámi Adébáyọ̀

Ilesha, vanaf 1985. Het was liefde op het eerste zicht voor Akin Ayayi. Hij trouwde met Yejide Makinde nog voor het einde van het jaar waarin zij in zijn leven kwam. In het tweede jaar van zijn huwelijk begon het: de maandelijkse bezoeken van zijn moeder aan zijn kantoor. Zijn moeder nam telkens een andere vrouw mee. Omdat Yejide nog steeds geen kind had gebaard, moest Akin een tweede vrouw nemen. Als oudste zoon van zijn moeder kon hij niet kinderloos blijven. Twee jaar lang weerstond Akin die maandelijkse bezoeken. Maar dan begon zijn moeder te dreigen dat zij met de vrouwen naar hem thuis zou komen. Dat wou Akin Yejide niet aandoen, dus stemde hij in met een tweede huwelijk.

Er knapte iets in Yejide toen haar schoonfamilie met de tweede echtgenote, Fummi, op de stoep stond. Zij zag maar 1 oplossing: zwanger raken voor haar rivale. Echter, zij had de afgelopen 4 jaar al alles geprobeerd om zwanger te raken.

‘Blijf bij me’ is een aangrijpend verhaal, dat je meevoert naar het politiek onstabiele Nigeria van de jaren ’80 en ’90. Het is een verrassend verhaal. Want de Nigeriaanse schrijfster voorzag haar debuut van verrassende plotwendingen. Het verhaal sleept je zo mee, dat je eigenlijk niet stil blijft staan bij sommige van die plotwendingen. Is Yejide, ondanks haar hoge opleiding, zo naïef? Of is zij een product van haar opvoeding en samenleving? Tradities en gebruiken zijn alleszins belangrijker dan het geluk van twee mensen. En tussen die twee mensen gaapt er een traditionele en maatschappelijke genderkloof, wat de communicatie enkel bemoeilijkt.

In de al rijke Nigeriaanse literatuur is de stem van Ayọ̀bámi Adébáyọ̀ een aanwinst.

Er zijn dingen die zelfs de liefde niet kan doen. Als de last te zwaar is en te lang aanhoudt, krijgt zelfs de liefde barsten, scheuren, tot ze bijna breekt en dat soms ook doet. Maar zelfs als ze in duizend stukjes aan je voeten ligt, wil dat nog niet zeggen dat het niet langer liefde is.

Oorspronkelijke titel: Stay with Me
Datum van publicatie: 2 maart 2017