Runshoppen in een boekwinkel

Mijn eerste bezoek aan een boekwinkel na de lockdown.

Eén van mijn neussteuntjes van één van mijn brillen was afgebroken. Ik had gebeld en mocht zonder afspraak langskomen. De reparatie duurde maar een half uurtje. Ik mocht in de winkel wachten, maar zag daar vanaf. Een koffie drinken ging niet, vanwege de gesloten cafés, dus liep ik maar wat rond. 

Ik was boekhandel De Slegte al bijna voorbij gelopen, zag uiteindelijk toch een deur waarlangs ik de schaars verlichte winkelruimte kon betreden. De gebruikelijke communicatie over het aantal klanten per vierkante meter, het al dan niet dragen van een mondkapje, het houden van afstand en dergelijke, ontbrak hier, net als de gebruikelijke postkaartenmolens aan de ingang. Vanuit mijn rechterooghoek zag ik op het lage, lange boekenrek wel een flesje ontsmettingsgel.

Net voor ik ‘De vulkaan van Klaus Mann’ vastnam, had ik met mijn gedesinfecteerde handen al een ander boek vastgenomen, gescand en teruggezet, me afvragend of het oké zou zijn, om boeken uit het rek te nemen en te bekijken. Natuurlijk was mijn handeling onopgemerkt en zonder gevolg gebleven. Buiten de aangepaste winkelervaring en de handgel was alles hier zoals vanouds.

Of toch bijna.

Behalve mij was er nog een klant, een dame van ongeveer mijn leeftijd, die haar deel van de winkel bestreek. Ik had alvast genoeg aan mijn deel. Liet mijn blik weloverwogen over de boekenrekken gaan, las hier en daar titels op ruggen en bekeek rustig de uitgestalde omslagen.

Stipt dertig minuten later stond ik weer bij de opticien. De reparatie was zoals altijd graag gedaan en zonder kosten. Naast een mooie opgepoetste bril met twee nieuwe neussteunen ging ik ook naar huis met een ‘gerunschopt’ exemplaar van ‘De vulkaan’ en ‘De geest van Jonah Boyd’ in mijn draagbare handtas.

De afbeelding bij dit blog is van S. Hermann & F. Richter via Pixabay.

Boeken volgens Morrison

Toni Morrison (1931-2019) was een Amerikaanse schrijfster.

Omdat ze een negen-tot-vijfbaan had schreef Morrison in de tussenliggende uren. Een groot deel van haar schrijverscarrière werkte zij als redacteur bij Random House. Daarnaast gaf ze op de universiteit een literatuurcursus en voedde als alleenstaande moeder haar twee zoontjes op.

De onderbelichting van de Afro-Amerikaanse vrouw in de Amerikaanse literatuur was voor Morrison een van de redenen om te gaan schrijven. In 1970 debuteerde ze met ‘The Bluest Eyes’ (Het blauwste oog). De doorbraak kwam er in 1973 met de roman ‘Sula’. ‘Sula’ werd toen genomineerd voor de National Book Award. Na het succes van haar derde roman ‘Song of Solomon’ (Solomons lied) gaf zij haar baan bij Random House op voor een voltijdse baan als schrijfster. Zij was toen 46 jaar.

In 1993 kreeg zij als eerste zwarte vrouw de Nobelprijs voor Literatuur.

De foto bij dit blog is in het publieke domein en komt van Wikimedia Commons.

Boeken volgens Heine

Heinrich Heine_citaat

Heinrich Heine (1797-1856) was een Duitse auteur van joodse afkomst.

Voor de gerenommeerde Duitse literatuurcriticus Marcel Reich-Ranicki (1920-2013) was Heines bijdrage aan de literatuur baanbrekend. Door zijn gevoel voor ritme gaf Heine de Duitse literatuur een nooit geziene muzikaliteit en elegantie.

Naast bewondering voor zijn talent was er ook vrees voor zijn messcherpe en trefzekere tong. Als essayist en kritisch politiek geëngageerde journalist was hij controversieel. Voor de autoriteiten waren zijn politieke ideeën gevaarlijk. Zijn reputatie overleefde de tijd en leidde vaak tot verhitte discussies. Zo kreeg hij maar pas in 1981, na 100 jaar gebakkelei een standbeeld in zijn geboortestad Düsseldorf.

Het beeld bij dit blog komt van Wikimedia Commons en is in het publieke domein.