Een opgebrand geval van Graham Greene

Tijdens zijn vele reizen botste Graham Greene vaak op onderwerpen voor zijn romans. Het idee voor ‘Een opgebrand geval’ had Greene al voor zijn vertrek naar Belgisch Congo. Hier verbleef hij enkele weken in een leprozerie. Zijn verblijf en bezoeken aan andere leprakoloniën leverde hem genoeg materiaal op voor zijn roman, die in 1961 verscheen.

Het uitgangspunt van ‘Een opgebrand geval’ is de komst van een vreemdeling in een door missionarissen bestuurde leprakolonie in Belgisch Congo. In een decor ver verwijderd van huiselijke beslommeringen en de wereldpolitiek wou Greene op een dramatische manier uitdrukking geven aan verscheidene soorten van geloven, half geloven en niet geloven. Geloof was belangrijk voor Greene. Als jonge twintiger bekeerde hij zich, na een zware geestelijke crisis, tot het katholicisme.

Geloven doet de vreemdeling die in de leprakolonie aankomt naar eigen zeggen niet meer. Hij ziet geen betekenis meer in zijn werk en beleeft geen plezier meer aan het leven. Door de dokter van de leprozerie wordt hij gediagnosticeerd als het mentale equivalent van een opgebrand geval. Een opgebrand geval is een lepralijder die door alle stadia van zijn ziekte is gegaan, en wiens aangetaste ledematen zijn afgezet. Naar onze tijd vertaald, leidt de vreemdeling aan een burn-out.

Toch neemt de man op een gegeven moment de coördinatie van de bouwactiviteiten van het hospitaal op zich. De vreemdeling is overigens niemand minder dan Querry, de wereldvermaarde architect. In zijn nieuwe rol als aannemer krijgt Querry geleidelijk aan terug plezier in zijn werk. Rust is hem echter niet gegund, vooral niet als hij herkend wordt als dé Querry. Bovendien wordt hij – zelfs in Afrika onder de leprozen – een bron van conflicten, waardoor hij weer terug op de vlucht kan slaan. Zo ver komt het echter niet.

‘Een opgebrand geval’ is in vele opzichten een interessante roman. Zo zijn er biografen die menen dat Greene zich in de ambigue Querry beschreef. Wat er ook van zij, de thema’s zingeving en burn-out maken ‘Een opgebrand geval’ tot een brandend actueel boek. Het tropische klimaat en de jungle kan je als lezer haast voelen. Echt beklemmend wordt ‘Een opgebrand geval’ nooit; de onverwachte ietwat absurde humor maakt dat je moet lachen. En er is behoorlijk wat miscommunicatie. Geen boek dat je snel leest, maar één waar je best tijd voor neemt.

Gepubliceerd door

daniellecobbaertbe

Ik lees en schrijf graag. Bloggen doe ik dan ook over boeken, lezen en auteurs.