Het beest in de mens

Tijdloze klassieker:
klassiekers blijven betoveren. Sommige zoals ‘De zonderlinge geschiedenis van Dr Jeckyll en Mr Hyde’ van Robert Louis Stevenson zijn zelfs gemeengoed. 

Het ontstaan van ‘Jekyll and Hyde’ oftewel ‘Strange Case of Dr Jekyll and Mr Hyde’ (De zonderlinge geschiedenis van Dr Jekyll en Mr Hyde) is een verhaal op zich. Op een ochtend maakte Fanny Stevenson haar echtgenoot wakker. Zij vreesde dat hij een nachtmerrie had gehad. Hij had evenwel zojuist in een droom de plot voor een nieuw verhaal gezien. Hoewel hij door ziekte het bed moest houden, ging hij de dag daarop direct aan het werk. Na drie dagen was hij klaar. Na kritiek van zijn vrouw, verbrandde Stevenson zijn werk en begon opnieuw. Volgens de overlevering had hij maar drie dagen nodig. Zijn privé-correspondentie weerlegt echter die mythe. Hoogstwaarschijnlijk werkte Stevenson vier tot zes weken aan de verbeterde versie van zijn novelle.

Een megasucces.

‘Jekyll and Hyde’ werd onmiddellijk goed onthaald bij publicatie, aanvang 1886. Dit zowel in Engeland als de Verenigde Staten, bij zowel lezers als recensenten en collega-schrijvers. Naast hoofdredactionele commentaren en koninklijke belangstelling werd de novelle ook via de kansel en kerkbladen de hemel in geprezen. Binnen de zes maanden stond de teller al op 40 000 exemplaren. Binnen de twee jaar kende ‘Jekyll and Hyde’ al 16 drukken en was het herwerkt voor het theater.

jeckyll en hyde

Illustratie van het toneelstuk ‘Jekyll and Hyde’ (1888) uit The Penny Illustrated Paper.

Mr Hyde = Jack The Ripper.

September, 1888. Twee dagen na de première in Londen van het toneelstuk ‘Jekyll and Hyde’ sloeg Jack the Ripper voor de eerste keer toe. Nogal wat journalisten verwezen toen naar de onbekende Whitechapel-moordenaar als Mr Hyde. Acteur Richard Mansfield, die Hyde/Jeckyll vertolkte werd door sommige al snel gelinkt aan de moorden, terwijl anderen meenden dat de moordenaar geïnspireerd was door Hyde. Zo ontstond de mythe dat Jack the Ripper een respectabel en fatsoenlijke man was, die buiten Whitechapel moest gezocht worden. Op die manier leidde slechterik Hyde al snel zijn eigen leven, los van Jekyll.

“I never saw a man I so disliked, and yet I scarce know why. He must be deformed somewhere, he gives a strong feeling of deformity, although I couldn’t specify the point.”

Wie meent ‘Strange Case of Dr Jekyll and Mr Hyde’ te kennen, moet het dringend lezen. De populaire cultuur gaf namelijk een geheel eigen invulling aan Stevensons verhaal over het beest in Dr Jekyll.

Bronnen: Uitgaves ‘Jekyl en Hyde’ van Bijleveld en Nonsuch Classics, Wikipedia, bl.uk, The Guardian, en volgend artikel.
Bron illustratie: Wikimedia Commons.