Rivierdieven van Michael Crummey

Voor de gebeurtenissen, die de Canadese schrijver Crummey in ‘Rivierdieven’ beschrijft, werd het land in andere termen beschreven. Namelijk in de taal van de Beothuk, de oorspronkelijke bewoners van Newfoundland. Aanvang negentiende eeuw, de periode waarin ‘Rivierdieven’ speelt, was het leefgebied van de Beothukindianen geslonken tot Red Indian Lake, de River Exploits en zijn stroomgebied en delen van de kust en van de eilanden van Notre Dame Bay aan de noordkust van Newfoundland. Als culturele groep hielden de Beothuk vanaf 1829 op te bestaan.

Carlb-beothuk-museum-2002
Beeldengroep Beothukindianen in het Boyd’s Cove Beothuk Interpretation Centre

‘Rivierdieven’ begint met de ontvoering van een Beothuk vrouw door Engelse kolonisten in 1819. De kolonisten vielen het indianendorp aan, om hetgeen de indianen van hun gestolen hadden, terug te stelen.

Niet enkel de Beothuk stalen van de kolonisten, ook de kolonisten stalen land, en vooral rivier van de Beothuk. De titel ‘Rivierdieven’ is dus tweeledig. Hoewel ‘Rivierdieven’ op historische feiten is gebaseerd, is het een werk van de verbeelding. Focus ligt op de Peytons, vader en zoon. Diegene die probeert te achterhalen wat er nu juist gebeurd is bij de ontvoering van de Indiaanse vrouw, is kolonel David Buchan. Buchan is geen onbekende voor de Peytons. Negen jaar voor de ontvoering leidde Buchan namelijk een vreedzame expeditie naar de Beothuk, waar onder meer de Peytons deel van uitmaakten. Een expeditie die jammerlijk mislukte.

Met ‘Rivierdieven’ vertelt Crummey een interessant en ongekend stukje geschiedenis. En het is duidelijk dat Crummey vertrouwd is met de geschiedenis van zijn regio, en dat hij opgroeide met verhalen over de Beothukindianen. Er is echter een gegeven in het verhaal, dat voor de lezer die niet gekend is met die geschiedenis, een klein mysterie vormt. Waarom wil de Beothuk vrouw niet terug naar haar eigen mensen? Het antwoord kan je op Wikipedia lezen: een Beothuk die bij Europeanen had geleefd, werd bij terugkeer in haar/zijn stam gedood. Het is niet cruciaal voor het verhaal, maar wel interessant om weten.

De auteur neemt geen moreel standpunt in; hij vertelt gewoon een verhaal. Het verhaal is zo geconstrueerd dat je meer en meer details te weten komt naarmate je vordert in het verhaal, zonder ooit het gevoel te krijgen dat de auteur gegevens achterhoudt. Die constructie, de beeldende taal en de mooi uitgewerkte personages maakt ‘Rivierdieven’ tot een prachtig historische avonturenroman, die je niet onberoerd laat.

Gepubliceerd door

daniellecobbaertbe

Lezen doe ik in het Nederlands, Engels en Duits. Ik lees zowel 'echte' boeken als e-boeken en luister heel graag naar audioboeken.