Angel van Elizabeth Taylor

Op haar begrafenis was er maar een handvol mensen. Ze was in het vergeetboek geraakt. Zelf zou Angel Deverell, dat nooit toegegeven hebben. Ze was immers een genie. Toen ze zestien was, schreef ze haar eerste boek: ‘The lady Irania’ en wist ze een uitgever te vinden, die het publiceerde. Terwijl de critici ‘The lady Irania’ omschreven als een literair wangedrocht, smulden de lezers van Deverells boek over ladies en lords. Geheel in lijn met haar verhaal deed Angel haar entourage geloven dat ze van goede komaf was. De realiteit was anders, maar ze maakte nu eenmaal graag het heden mooier door het verleden te verheerlijken of op te smukken. Of schuilt er misschien in elke succesvolle schrijver een geboren leugenaar?

Deverell had dan wel veel fantasie, Taylor meende geen te hebben. Ze was echter verdomd goed in het neerzetten van subtiele vrouwenportretten. In ‘Angel’ geeft ze de lezer vooral de hoogtepunten uit Deverells leven. Terwijl je met alle plezier de jonge Angel de nek zou kunnen omdraaien, kun je niet anders dan medelijden hebben met de eenzame oude Angel. Het verhaal maakt duidelijk, dat het niet altijd de meest getalenteerden zijn, die succes hebben. Hoewel, het in Angel Deverells geval, veeleer gaat om een rotsvast geloof in de eigen genialiteit. Er zijn een paar Engelse schrijfsters, die in aanmerking komen voor Angel Deverell, namelijk: Marie Corelli, Ethel M. Dell en Ouida. Ze leefden omstreeks de tijd die Taylor met ‘Angel’ bestreek.

In tegenstelling tot Angel Deverells alter ego’s is Elizabeth Taylor terecht ontrukt uit de vergetelheid. Dankzij de verfilmingen van ‘Mrs Palfrey at the Claremont’ (2005) en ‘Angel’ (2007) is Taylors literair werk helemaal in. Nogal wat hedendaagse Engelse schrijvers zien Elizabeth Taylor als de meest ondergewaardeerde schrijfster van de twintigste eeuw. Gezien de vele lovende recensies van de Nederlandstalige ‘Angel’ lijkt Elizabeth Taylors werk ook in Nederland en Vlaanderen gesmaakt te worden.

En neen, de schrijfster Elizabeth Taylor is niet de Taylor die schitterde in de film ‘Cleopatra’. Het verschil tussen beide Elizabeth Taylors kon niet groter zijn: terwijl de een constant in de media kwam, leidde de andere een rustig leven op het platteland. Bovendien hield de andere Taylor zich ver van het societyleven, en was ze enorm gesteld op haar privacy.

Gepubliceerd door

daniellecobbaertbe

Lezen doe ik in het Nederlands, Engels en Duits. Ik lees zowel 'echte' boeken als e-boeken en luister heel graag naar audioboeken.