Het bedrog van Damon Galgut

In Karoo, Zuid-Afrika arriveert een nieuwe inwoner: Adam Napier. Hij betrekt een vervallen vakantiehuisje dat zijn broer jaren geleden kocht. Adam is na zijn ontslag zijn huis kwijtgeraakt en moet van nul herbeginnen. Zijn broer, Gavin bood hem een job aan in zijn eigen bedrijf, maar Adam weigerde. Hij wil een oude droom waarmaken en het nogmaals proberen als dichter. Allicht zal de eenzaamheid van zijn nieuwe stekje, zo midden in de natuur de nodige inspiratie opleveren. De inspiratie blijft echter uit, en Adam zit elke dag tevergeefs achter zijn bureau te staren.

Intussen besluit hij de tuin van het vakantiehuisje onder handen te nemen. Zo ontmoet hij, bij een bezoek aan een tuincentrum een man, die beweert hem te kennen van kostschool. Omdat de man, Kenneth Canning hem aanspreekt bij zijn bijnaam, kan het haast niet anders of ze hebben samen op school gezeten. Adam kan Kenneth niet meer herinneren. Toch gaat hij in op Kenneths uitnodiging. Vanaf dan brengt Adam al zijn weekeinden door op het landgoed van de Cannings.

Kenneth is bezig met een groots project, waardoor hij weinig tijd heeft voor Adam. Het is dan ook vooral Cannings vrouw, de bloedmooie zwarte Baby, die veel tijd doorbrengt met Adam. Dankzij haar vindt Adam de broodnodige dichterlijke inspiratie. Baby wordt al snel meer dan alleen een muze. Adam staat er versteld van: hoe makkelijk bedrog hem wel niet afgaat. Hij is niet de enige bedrieger, want Kenneth belazert de boel waar je bij staat.

Met een titel als ‘Het bedrog’ kan het niet anders of je hoofdthema gaat over bedriegen, liegen, oplichten en sjoemelen. Wat de personages doen, dient als metafoor voor het Zuid-Afrika na de Apartheid: het nieuwe Zuid-Afrika, dat voor heel wat uitdagingen staat. Echter, je kan makkelijk over die metaforen lezen; je hoeft niets te weten over het nieuwe Zuid-Afrika. ‘Het bedrog’ leest veeleer als een literaire thriller met een paar goed bedachte ironische wendingen van het lot. Naast de drie belangrijke personages zijn er ook sterke nevenpersonages, die Galgut op de juiste momenten naar de voorgrond weet te schuiven, en die het verhaal een extra dimensie geven. Haast onzichtbaar maakt het dromerige en ietwat naïef hoofdpersonage een ontwikkeling door, die als vanzelf overgaat in een te laat gekomen zelfreflectie.

Kortom: ‘Het bedrog’ is baie goed.

Gepubliceerd door

daniellecobbaertbe

Lezen doe ik in het Nederlands, Engels en Duits. Ik lees zowel 'echte' boeken als e-boeken en luister heel graag naar audioboeken.