Cold Spring Harbor van Richard Yates

Stille tragiek in Cold Spring Harbor

Charles Shepard staat graag voor het raam en kijkt naar zijn zoon Evan, die sinds zijn fascinatie voor auto’s niets liever doet dan voertuigen slopen en weer in elkaar zetten. Het is een onverwachte wending voor de jongen die vroeger pestte, beledigde en zich bezighield met kleine criminaliteit. Charles koestert de gedachte dat Evan eindelijk volwassen wordt — een zeldzaam lichtpunt in een leven dat hem weinig moois bracht.

Hij kwam drie dagen na het einde van de Eerste Wereldoorlog in Frankrijk aan en heeft de teleurstelling over alles wat hij miste nooit kunnen afschudden. Terug in Amerika tekende hij opnieuw bij; het leger bleef zijn wereld, tot zijn slechte ogen hem voortijdig op pensioen dwongen. In Cold Spring Harbor kennen mensen hem als een hoffelijk man die de boodschappen doet omdat zijn vrouw Grace amper buiten komt. Ooit was zij het mooiste meisje van de officiersmess, nu is ze een zwaarlijvige, zenuwzieke alcoholiste.

Charles hoopt dat het leven van zijn zoon beter zal verlopen. Maar Evans eerste huwelijk — een moetje — strandt snel. Dan kruist Rachel Drake zijn pad. Zal een nieuw begin zijn vaders hoop waarmaken? Lezers die Yates kennen, weten het antwoord al: bij hem bestaat het leven uit glimpjes hoop en gefnuikte verwachtingen.

Hoewel Evan de schakel vormt tussen de families Shepard en Drake, is hij niet het hoofdpersonage. In Cold Spring Harbor ís er geen hoofdpersonage: het korte, compacte verhaal volgt verschillende mensen en leest eerder als een karakterschets dan als een klassieke roman.