Revolutionary Road van Richard Yates

recensie (2) (1)

De kroniek van een mislukt huwelijk.

Connecticut, jaren 50. Ze zijn jong. Ze zijn aantrekkelijk. Ze wonen met hun twee kinderen in een welvarende buitenwijk. Gelukkig of tevreden zijn ze niet. Ruzies zijn gemeengoed bij Frank en April Wheeler. Gelukkig kunnen ze de kinderen kwijt bij de buren, telkens wanneer de spanningen tussen hen te snijden zijn. Maar dan komt April met een oplossing voor al hun problemen. Wat als ze nu eens naar Parijs verhuisden? Zij gaat daar werken, terwijl Frank zichzelf kan vinden. Omdat zij snel zwanger raakte van hun eerste kind, zijn ze snel getrouwd en heeft Frank een saaie kantoorbaan aangenomen. Het vooruitzicht van een nieuw begin brengt hen dichter bij elkaar. Het is weer rozengeur en maneschijn bij de Wheelers. Voor April is Parijs een uitweg om te ontsnappen aan haar saaie omgeving. Maar hoe zit het met Frank? Ziet hij hun verhuisplannen wel zitten?

Als lezer volg je vooral het perspectief van Frank. Frank voert interne dialogen. Door die interne dialogen weet je dat Frank altijd iets anders zegt, dan wat hij zich voorneemt. Dit verschil tussen wat hij zegt en denkt, is schrijnend. Daarnaast doet hij zichzelf anders voor, of overdrijft. Zo heeft hij April onder meer doen geloven dat hij vlot Frans spreekt en Parijs goed kent. Zijn Frans is echter beperkt. In Parijs kon hij tijdens zijn diensttijd amper zijn weg vinden. Hij ging er enkel naartoe, als hij mee kon met een kameraad.

Het toeval komt Frank ter hulp: April is zwanger. De verhuis gaat niet door. Na een discussie over een abortus, manipuleert hij haar om psychische hulp te zoeken. Maar de onrust die Frank veroorzaakt, zal tragische gevolgen hebben. ‘Revolutionary Road’ vertelt een tragisch en deprimerend verhaal. Het is de kroniek van een huwelijk, dat je voor je ogen helemaal ziet uiteenvallen. Deze klassieker is ronduit schitterend, want Yates had een ongelooflijk inzicht in de menselijke natuur en haar drijfveren.

 

Een handvol stof van Evelyn Waugh

recensie (2) (1)

Boosaardig en onthutsend verhaal.

Hoewel ze John Beaver saai vindt, begint Lady Brenda Last een affaire met hem. Haar affaire stelt haar in staat om in Londen een flatje te huren. Zo heeft ze gelijk een reden om zo weinig mogelijk thuis te zijn. Haar huis is overigens een slecht onderhouden landhuis. Haar echtgenoot Tony is dik tevreden met zijn rustige leventje en merkt niets van de affaire van zijn vrouw. Al zijn en haar vrienden weten het, en hebben al tevergeefs geprobeerd om hem op te zadelen met een maîtresse.

Na de dood van hun zoontje, vertelt Brenda dat ze wil scheiden. Tony is gebroken, maar doet het nodige om haar sociale reputatie te vrijwaren. Nadat Brenda, opgestookt door haar minnaar, te veel alimentatie eist, trekt Tony naar het buitenland.

Sinds zijn publicatie in 1934 is ‘Een handvol stof’ in Engeland nooit uit druk geweest. Het is makkelijk te begrijpen waarom. Waugh wist als geen ander de sfeer van zijn tijd en van de gegoede Engelse klasse te vatten. ‘Een handvol stof’ is een doorleefd verhaal van een huwelijk dat op de klippen loopt. Waugh verwerkte namelijk zijn eigen ervaringen en emoties naar aanleiding van zijn uiteengevallen huwelijk in ‘Een handvol stof’. Zijn vrouw had hem verlaten voor zijn beste vriend. Hoewel die beste vriend van zijn eigen klasse was, voerde Waugh in zijn roman een minnaar op uit een lagere klasse. Beaver blijkt overigens een nietsnut te zijn, die enkel geïnteresseerd is in Brenda’s geld. Eigenlijk ziet hij haar als zijn ticket voor een betere sociale positie.

Het is geen fraaie zedenschets die Waugh in ‘Een handvol stof’ schetst. Ondanks de humor en ironie is het een boosaardig en onthutsend verhaal.

Lees ook mijn portret van Evelyn Waugh.

Het verhaal van een huwelijk van Andrew Sean Greer

recensie (2) (1)

Hoe goed ken je je echtgenoot?

San Francisco, 1953. Op een zaterdagmorgen krijgt Pearlie Cook bezoek van een man. Pearlie is dan ongeveer vier jaar getrouwd met haar jeugdvriend Holland. Samen hebben ze een jongetje, Sonny, die gehandicapt is. De man, Buzz, blijkt een vriend te zijn van Holland. Holland en Buzz leerden elkaar kennen tijdens de oorlog. Voor Pearlie het goed en wel beseft, vertelt Buzz haar iets wat haar hele leven op zijn kop zet. Hoe goed kent ze haar echtgenoot eigenlijk? En wat wil Buzz in ruil voor honderdduizend dollar?

De inspiratie voor ‘Het verhaal van een huwelijk’ kreeg Greer van zijn grootmoeder. Net als Pearlie Cook kreeg zijn grootmoeder in de jaren vijftig van de vorige eeuw iets te horen van haar man, dat ze niet wou horen. Net als Pearlie kreeg ze een financieel aanbod. Zij sloeg het af, en heeft nooit iets daarover tegen haar man gezegd.

Pearlie lijkt in niets op Greers grootmoeder want zij kiest ze voor de andere optie. Niettemin is de communicatie tussen het echtpaar Cook zo goed als onbestaande. Pearlie en Holland zijn gevangenen van hun tijd. Ze leven het leven dat van hun verwacht wordt, en dat de Amerikaanse deugden weerspiegelt. Het geeft ‘Het verhaal van een huwelijk’ een verstilde en verstikte atmosfeer, die heel authentiek overkomt.

Geloofwaardig is ook de stem van Pearlie. Het is Pearlie zelf, die haar verhaal vertelt, terugblikkend op die bepaalde periode in haar leven. Zelfs na al die jaren is ze voorzichtig. En zo kom je als lezer heel mondjesmaat te weten wat er toen gebeurd is, waarbij je vaak op het verkeerde been wordt gezet. Het verhaal van een huwelijk’ vertelt schijnbaar een banaal verhaal, maar het is complex en gelaagd. De auteur snijdt binnen een goede tweehonderd pagina’s heel wat thema’s aan, maar weet het overzicht perfect te behouden. En Greer geeft de lezer inderdaad, het verhaal van een huwelijk. Verwacht je aan rake beschrijvingen over huwelijk en relaties, en geniet, want ‘Het verhaal van een huwelijk’ is een pareltje.

“Op een ochtend worden we wakker. Naast ons dat vertrouwde slapende lichaam in bed: een nieuw soort vreemde. Mij overkwam het in 1953. Toen stond ik in mijn huis en zag ik een wezen dat slechts behekst was met het gezicht van mijn man.”