Voor 2026 kijk ik vooral uit naar vijf boeken van auteurs die me de voorbije jaren al meer dan eens hebben verrast. Hun nieuwe werk belooft opnieuw die mix van historische diepgang, sterke personages en verhalen die blijven nazinderen. Dit zijn de titels die nu al mijn nieuwsgierigheid prikkelen.
1: Witte rivier van Ian McGuire
Toeval wil dat ik me een maand geleden nog afvroeg of McGuire intussen iets nieuws had geschreven. Volgens de synopsis speelt zijn nieuwe roman zich af in de winter van 1766 en voert het ons mee naar de verste uithoeken van het achttiende-eeuwse Britse Rijk, waar twee werelden met elkaar botsen met rampzalige en dodelijke gevolgen.
Het verfilmde Het noordwater had iets gotisch en donker, terwijl De weigeraar een melancholische toon had. McGuire heeft een flair voor timing en opbouw, en een scherp oog voor historische accuraatheid. Lezers op Goodreads omschrijven Witte rivier als donker en duister, met thema’s als hebzucht en vooroordelen. Naast het perspectief van de blanke mannen belicht McGuire ook dat van de inheemse mannen en vrouwen.
Ik verwacht een verhaal dat de tijdsgeest overtuigend neerzet, met wendingen die me zullen verrassen.
Verschijnt op: 5 maart 2026 bij De Bezig Bij.
2: Venetiaanse vespers van John Banville
Net als Witte rivier speelt ook dit verhaal zich af in de winter, maar dan in 1899. Schrijver Evelyn Dolman trouwt met de dochter van een rijke Amerikaan. De hoop op een erfenis vervliegt echter wanneer vader en dochter verwikkeld raken in een raadselachtig conflict. Tijdens hun huwelijksreis in Venetië vreest Evelyn dat hij zijn verstand verliest.
Het klinkt als iets dat Agatha Christie had kunnen schrijven, maar in Banvilles handen wordt dit ongetwijfeld iets bijzonders. Venetië lijkt me de ideale plaats voor een noir, en talloze schrijvers hebben de dogestad al op hun eigen manier beschreven. Ik verwacht subtiele verwijzingen naar andere verhalen, Banvilles humor en zijn kenmerkende stijl, en een intrigerend plot waarin de waarheid vervormd wordt en het slachtoffer geïsoleerd raakt.
Verschijnt op: 6 mei 2026 bij Querido.
3: De schaduwen van Rome van Joseph O’Connor
Vorig jaar zette ik in Gespot In het huis van mijn vader centraal. De schaduwen van Rome is het tweede deel in O’Connors trilogie rond monseigneur Hugh O’Flaherty (1898–1963). Alleszins weet ik wat me de komende maanden te doen staat: eindelijk In het huis van mijn vader lezen.
In Volgspot toonde O’Connor zich een virtuoos in het beschrijven van het leven van de ooit zo beroemde actrice Maire O’Neill. De verkoper verraste en ontroerde met schelmse dialogen, terwijl De nacht is jong uitblonk in humor en onvergetelijke personages.
Verschijnt op: 23 april 2026 bij de Boekerij.
4: Agrippa van Robert Harris
Zoals Harris aantoonde in zijn schitterende Cicero-trilogie, weet hij gebeurtenissen van tweeduizend jaar geleden – uit een tijd met andere gewoonten en zeden – toch herkenbaar te maken. Volgens Harris was Cicero het soort politicus dat zich in om het even welke tijd moeiteloos had ingewerkt in het bestaande politieke systeem.
Met Agrippa duikt Harris opnieuw in de Romeinse oudheid, ditmaal in de periode waarin Rome op de rand van een dictatuur staat. De eerste keizer, Augustus, zal hier ongetwijfeld een rol spelen. Ik ben vooral benieuwd naar de dynamiek tussen Agrippa en Augustus, en naar Harris’ reflecties op macht.
Dit boek verschijnt in het Engels op 15 september 2026. De Nederlandse vertaling volgt vermoedelijk rond dezelfde periode. De romans van Robert Harris worden bij ons uitgegeven door Uitgeverij Cargo.
5: The Newer World van Sebastian Barry
Barry lezen voelt voor mij altijd als een voorrecht. Zijn taalgebruik is ongeëvenaard: hij weet je te raken, onder je huid te kruipen, en ondanks alle ellende duikt er soms onverwacht humor op. Met The Newer World keert Barry terug naar de negentiende-eeuwse Verenigde Staten, naar Thomas McNulty en zijn gezin in Tennessee.
Na Dagen zonder eind en Duizend manen had ik het verhaal van John Cole verwacht, maar Barry kiest voor de stem van Tennyson Bouguereau. Hij belandt na de afschaffing van de slavernij samen met zijn zus Rosalee op de boerderij van Thomas McNulty, John Cole en hun geadopteerde Lakota-dochter Winona. Het klinkt alvast veelbelovend om Tennysons verhaal te leren kennen.
Net als Agrippa wordt dit boek verwacht rond half september. De Nederlandse vertaling volgt waarschijnlijk begin 2027. Intussen kan ik misschien nog eens terugkeren naar de wereld van Thomas McNulty.
Bij ons worden de romans van Sebastian Barry uitgegeven bij Querido.
Wat bovenstaande boeken gemeen hebben, is dat ze elk op hun manier teruggrijpen naar het verleden om iets tijdloos te vertellen: over macht, identiteit, liefde, verlies, of de dunne grens tussen waarheid en verbeelding. 2026 lijkt nu al een rijk leesjaar te worden, met verhalen die me meenemen naar de achttiende eeuw, het fin de siècle, Rome tijdens de Tweede Wereldoorlog, het Rome van Augustus en het Amerika van de negentiende eeuw.
Boeken 
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.