Privélessen van Alain Claude Sulzer

De jonge Oost-Europese Leo Heger vlucht eind jaren zestig naar Zwitserland. Dokter Giezendanner en zijn vrouw nemen Leo voor onbepaalde tijd kosteloos op in hun huis. Via dezelfde vluchtelingenorganisatie die zorgde voor Leo’s verblijf bij de Giezendanners wordt ook taalonderricht geregeld. Zo komt Leo terecht bij Martha Dubach.

Martha is getrouwd met Walter. Samen hebben ze twee kinderen: Andreas en Barbara. Het huwelijk van de Dubachs bestaat enkel nog op papier. Martha vermoedt, terecht, dat Walter een maîtresse heeft. Ook de kinderen hebben weinig interesse in het doen en laten van hun moeder. De lessen Duits worden voor Martha al snel iets waar ze naar uit kijkt. Uiteindelijk blijkt dat Leo verliefd is op zijn lerares. En ook Martha voelt zich aangetrokken tot Leo. Zij beseft evenwel dat hun liefde geen lang leven beschoren is.

Zoon Andreas is een toeschouwer. Hij weet dat zijn pa een maîtresse heeft. En hij is ook op de hoogte van de affaire van zijn ma. Het is Andreas die – jaren later – Leo Heger gaat opzoeken. Via Andreas komt Leo te weten dat hij Martha zwanger achterliet.

Wat alle personages gemeen hebben in ‘Privélessen’ is eenzaamheid. En die eenzaamheid heeft zijn prijs. In feite bestaat ‘Privélessen’ uit verschillende verhaaltjes die in min of meerdere mate samenhangen met Leo’s vlucht naar het westen. Zo vertelt Sulzer parallel aan het verhaal van Leo en Martha ook het verhaal van Leo’s grootmoeder, de joodse Olga. Deze verhaallijn vertelt je ook iets meer over het land, waar Leo vandaan komt. Het wordt nooit bij naam vernoemd; het is gewoon een ex-Oostblokland.

Je gaat overigens geen woord te veel vinden in ‘Privélessen’. Ook weet Sulzer perfect details te doseren. Soms krijgt een detail pas ettelijke pagina’s later relevantie. Dit zorgt er soms voor dat je niet direct kan plaatsen waar de auteur naar toe wil. Ook blijft het allemaal redelijk afstandelijk. Misschien liggen man-man relaties de auteur gevoelsmatig makkelijker? Anderzijds past het terughoudende wel bij het verhaal, maar dat besef je als lezer pas helemaal op het einde van het boek.

Gepubliceerd door

daniellecobbaertbe

Lezen doe ik in het Nederlands, Engels en Duits. Ik lees zowel 'echte' boeken als e-boeken en luister heel graag naar audioboeken.