Revolutionary Road van Richard Yates

Wat hij denkt, is nooit wat hij zegt

Connecticut, jaren 50. Frank en April Wheeler wonen met hun twee kinderen in een welvarende buitenwijk. Ze zijn jong, aantrekkelijk, en lijken het perfecte leven te leiden, maar gelukkig zijn ze niet. Ruzies zijn dagelijkse kost, en wanneer de spanningen te snijden zijn, kunnen ze de kinderen gelukkig bij de buren kwijt.

Dan komt April met een oplossing voor al hun problemen: verhuizen naar Parijs. Zij zou daar gaan werken, terwijl Frank eindelijk de ruimte krijgt om zichzelf te vinden. Omdat ze snel zwanger raakte van hun eerste kind, trouwden ze vroeg en belandde Frank in een saaie kantoorbaan. Het vooruitzicht van een nieuw begin brengt hen dichter bij elkaar; even lijkt het weer rozengeur en maneschijn.

Voor April is Parijs een uitweg uit haar verstikkende omgeving. Maar hoe zit het met Frank? Ziet hij hun plannen wel echt zitten? Als lezer volg je vooral zijn perspectief. Frank voert interne dialogen waarin duidelijk wordt dat hij vaak iets anders zegt dan wat hij zich voorneemt. Dat verschil tussen denken en spreken is schrijnend. Hij doet zich anders voor, overdrijft, en heeft April onder meer doen geloven dat hij vlot Frans spreekt en Parijs goed kent — terwijl zijn Frans beperkt is en hij tijdens zijn diensttijd amper zijn weg vond.

Het toeval helpt Frank: April is opnieuw zwanger. De verhuis gaat niet door. Na een discussie over abortus manipuleert hij haar om psychische hulp te zoeken. De onrust die hij veroorzaakt, zal tragische gevolgen hebben.

Revolutionary Road vertelt een deprimerend en tragisch verhaal: de kroniek van een huwelijk dat je voor je ogen ziet uiteenvallen. Deze klassieker is ronduit schitterend, want Yates had een uitzonderlijk inzicht in de menselijke natuur en haar drijfveren.