Een roman volgens Chesterton

chesterton.blog-post-feature
Foto ©Ernest Herbert Mills

De Engelse auteur, G.K.Chesterton (1874-1936) was een veelzijdig man en een productieve schrijver. Hij schreef ongeveer 4000 essays, 200 kortverhalen, enkele honderden gedichten, 80 boeken en een paar toneelstukken. Zijn bekendste held is de speurende Father Brown, over wie hij vijf verhalenbundels schreef. Dat Charles Dickens’ werk bestudeerd wordt, hebben we te danken aan Chestertons biografie over de Engelse Victoriaanse schrijver.

De foto van Chesterton is bewerkt en komt van Wikimedia Commons. De foto is van Ernest Herbert Mills.

Fictieve heldin: Mary Poppins

Umberto via Unsplash

De meeste literaire helden schitteren enkel op papier. Sommige vinden hun weg naar andere cultuuruitingen dankzij een reistas en een paraplu. Een stevige oostenwind deed de rest. Die blies P.L.Travers’ Mary Poppins van Londen naar alle uithoeken van de wereld. 

In een interview in 1977 zei P.L.Travers dat zij met de Walt Disneyfilm van Mary Poppins had leren leven. Tijdens de première van de film in 1964 had Travers uit pure frustratie gehuild. Walt Disney had haar namelijk beloofd geen animatie in de film te gebruiken, maar was teruggekomen op die belofte. Bovendien had Disney volgens de schrijfster de magie uit haar verhalen gehaald. Haar fictieve heldin was ook vriendelijker geworden.

Geen animatiefilm voor P.L. Travers.

Het verwerven van de rechten van Travers had Disney veel moeite gekost. Van 1944 tot 1961 had hij Travers’ agent regelmatig benaderd. De in Engeland wonende Australische schrijfster geloofde dat een filmversie nooit recht kon doen aan haar creatie. Zij wou zeker geen animatiefilm, want dat vond zij verschrikkelijk. Hoogstwaarschijnlijk noopte financiële problemen haar tot het verkopen van de rechten aan de maker van tekenfilmpjes.

Dankzij Mary Poppins kon Walt Disney zijn reputatie als maker van tekenfilmpjes voorgoed achter zich laten. De film kreeg dertien Oscarnominaties, waaronder die van beste film, een record dat ze bij Walt Disney Productions tot hier toe nog niet hebben kunnen breken. Wie weet breken ze het met de voor december 2018 aangekondigde film ‘Mary Poppins returns’.

Geen zorgeloze jeugd.

Werelds bekendste nanny is gebaseerd op een tante van Travers’ moeder. Echt zorgeloos was  Travers’ jeugd niet met een drankzuchtige vader en een labiele moeder. Wat zij zelf ontbeert had als kind, vulde zij als volwassen vrouw in met fantasie. De Mary Poppins van de boeken is een echte Cockney sprekende strenge Londense nanny, die komt en gaat met de wind, en die allerlei wonderbaarlijke mensen kent. Tussen 1934 en 1988 schreef Travers acht boeken over Mary Poppins.

Op de foto links zie je Pamela Lyndon Travers als Titania in ‘A Midsummer Night’s Dream’. Voor ze schrijfster werd, werkte Travers namelijk als actrice. Rechts zie je actrice Julie Andrews in de rol van Mary Poppins. Deze foto’s komen van Wikimedia Commons en zijn in het publieke domein.

De droogte van Jane Harper

Als dieven in de nacht zijn Erik en Aaron Falk weggevlucht uit Kiewarra. Twintig jaar later keert Aaron Falk, financieel deskundige bij de politie van Melbourne, terug naar het plattelandsstadje waar hij geboren is. Het is niet uit vrije wil dat Aaron terugkeert. Hij kreeg een brief van Gerry Hadler, de vader van zijn vroegere beste vriend, Luke. Die brief kon Aaron niet negeren. Er is ook de begrafenis van Luke, zijn vrouw Karen en hun zesjarig zoontje Billy. Hun dood, een familiedrama was voorpaginanieuws. Voor de politie van Clyde is het familiedrama een uitgemaakte zaak. Al twee jaar wordt de regio geteisterd door de ergste droogte in honderd jaar. Het land verdort. Vee sterft. Boeren doen wanhopige dingen.

Er is echter die onopgeloste zaak rond Ellie Deacon. Zowel Aaron als Luke waren bevriend met Ellie. Toen zij dood werd teruggevonden gaven ze elkaar een alibi. Gerry Hadler heeft altijd geweten, dat zijn zoon en Aaron logen. Dit begint nu aan hem te knagen. Op Gerry’s vraag of Luke al eerder moordde, kan Aaron geen antwoord geven. Om Gerry en Barbara een plezier te doen, gaat hij de boekhouding van Lukes bedrijf nazien. Op Lukes boerderij maakt hij kennis met brigadier Raco, de gloednieuwe plaatselijke ordehandhaver van Kiewarra. Voor brigadier Raco is het familiedrama geen uitgemaakte zaak. Het politiekorps van Clyde heeft het volgens hem bij het verkeerde eind.

De kleine gemeenschap in Kiewarra heeft intussen lucht gekregen van het feit dat Aaron Falk terug is, en is daar niet over te spreken. Het wantrouwen van toen is er nog steeds. De aanhoudende droogte weegt door en het familiedrama heeft iedereen geschokt. Het minste vonkje kan de gemoederen en gespannen zenuwen tot ontploffing brengen. Brigadier Raco en Aaron Falk zullen snel moeten werken.

Ondanks de toenemende gemoederen loopt het onderzoek, net als het verhaal rustig. Dit is een literaire thriller, of beter gezegd een spannend verhaal, dus het tempo mag gemoedelijk. En in Australië gaat het er blijkbaar allemaal heel gemoedelijk aan toe, en is iedereen je makker. De Australische auteur weet met ‘De droogte’ een geloofwaardig verhaal neer te zetten, dat niet verveelt. Voor mij houdt spannend echter in, dat een verhaal je aangrijpt en meesleept, en dat miste ik in de ‘De droogte’. Ook de sfeer van wantrouwen en wanhoop kon beter. Toch is Jane Harper allicht een stijgende ster aan het firmament van spannende boeken. De rechten van ‘De droogte’ zijn intussen verkocht aan Hollywood. En in Australië ligt deel twee van deze serie rond Aaron Falk al in de boekhandels.

Oorspronkelijke titel: The Dry
Jaar van publicatie: 2016