Heilige beelden van William Trevor

“Alleen op Justina Casey kon je nog staat maken, bedacht pastoor Clohessy eens te meer, hoofdschuddend om de terugkeer van de gedachte, want eerlijk gezegd kon je dat juist niet. De tegenstrijdigheid knaagde een beetje, maar op een vertrouwde wijze, zoals steeds namelijk wanneer Justina Casey, zonder zonde als altijd, was komen biechten.” Pastoor Clohessey vreest dat Justina wel eens het voorbeeld van haar vriendin Breda Maguire zou kunnen volgen. Als ze net als Breda naar Dublin gaat, kan hij geen penitenties meer geven. De grootsheid van de Ierse kerk is getaand en pastoor Clohessy weet niet meer wat zeggen in zijn preken. Pastoor Clohessy is niet de enige met angst in deze kortverhalenbundel.

Zo is er bij de man, die na jaren met zijn minnares op bepaalde plaatsen heeft afgesproken, de angst dat iedereen op hun pleisterplaatsen beseft dat zij zijn minnares is. Omdat hij niet meer met die gedachte kan leven, maakt hij een einde aan hun relatie. Naast de angst zijn er ook geheimen, verlangens en de liefde. Fina en John Michael zouden trouwen van zodra hij een job gevonden had in het verre Amerika. Tijdens zijn afwezigheid beseft Fina echter dat ze niet van John Michael houdt, maar van de fantasie om te emigreren naar het land van de onbegrensde mogelijkheden.

Voor de Ierse schrijver was een roman een schilderij uit de Renaissance, terwijl een kortverhaal een impressionistisch werk was. Hij schreef romans zoals ‘Het verhaal van Lucy Gault’, maar was en is vooral gekend voor zijn kortverhalen waarin hij de lezer een glimp gaf in het leven van heel gewone mensen. En dat deed hij op een schitterende haast intimistische manier.

Oorspronkelijke titel: A Bit on the Side.
Jaar van publicatie: 2004.

Een roman volgens Chesterton

chesterton.blog-post-feature
Foto ©Ernest Herbert Mills

De Engelse auteur, G.K.Chesterton (1874-1936) was een veelzijdig man en een productieve schrijver. Hij schreef ongeveer 4000 essays, 200 kortverhalen, enkele honderden gedichten, 80 boeken en een paar toneelstukken. Zijn bekendste held is de speurende Father Brown, over wie hij vijf verhalenbundels schreef. Dat Charles Dickens’ werk bestudeerd wordt, hebben we te danken aan Chestertons biografie over de Engelse Victoriaanse schrijver.

De foto van Chesterton is bewerkt en komt van Wikimedia Commons. De foto is van Ernest Herbert Mills.

Fictieve heldin: Mary Poppins

Umberto via Unsplash

De meeste literaire helden schitteren enkel op papier. Sommige vinden hun weg naar andere cultuuruitingen dankzij een reistas en een paraplu. Een stevige oostenwind deed de rest. Die blies P.L.Travers’ Mary Poppins van Londen naar alle uithoeken van de wereld. 

In een interview in 1977 zei P.L.Travers dat zij met de Walt Disneyfilm van Mary Poppins had leren leven. Tijdens de première van de film in 1964 had Travers uit pure frustratie gehuild. Walt Disney had haar namelijk beloofd geen animatie in de film te gebruiken, maar was teruggekomen op die belofte. Bovendien had Disney volgens de schrijfster de magie uit haar verhalen gehaald. Haar fictieve heldin was ook vriendelijker geworden.

Geen animatiefilm voor P.L. Travers.

Het verwerven van de rechten van Travers had Disney veel moeite gekost. Van 1944 tot 1961 had hij Travers’ agent regelmatig benaderd. De in Engeland wonende Australische schrijfster geloofde dat een filmversie nooit recht kon doen aan haar creatie. Zij wou zeker geen animatiefilm, want dat vond zij verschrikkelijk. Hoogstwaarschijnlijk noopte financiële problemen haar tot het verkopen van de rechten aan de maker van tekenfilmpjes.

Dankzij Mary Poppins kon Walt Disney zijn reputatie als maker van tekenfilmpjes voorgoed achter zich laten. De film kreeg dertien Oscarnominaties, waaronder die van beste film, een record dat ze bij Walt Disney Productions tot hier toe nog niet hebben kunnen breken. Wie weet breken ze het met de voor december 2018 aangekondigde film ‘Mary Poppins returns’.

Geen zorgeloze jeugd.

Werelds bekendste nanny is gebaseerd op een tante van Travers’ moeder. Echt zorgeloos was  Travers’ jeugd niet met een drankzuchtige vader en een labiele moeder. Wat zij zelf ontbeert had als kind, vulde zij als volwassen vrouw in met fantasie. De Mary Poppins van de boeken is een echte Cockney sprekende strenge Londense nanny, die komt en gaat met de wind, en die allerlei wonderbaarlijke mensen kent. Tussen 1934 en 1988 schreef Travers acht boeken over Mary Poppins.

Op de foto links zie je Pamela Lyndon Travers als Titania in ‘A Midsummer Night’s Dream’. Voor ze schrijfster werd, werkte Travers namelijk als actrice. Rechts zie je actrice Julie Andrews in de rol van Mary Poppins. Deze foto’s komen van Wikimedia Commons en zijn in het publieke domein.