Titel: De acht bergen
Oorspronkelijke titel: Le otto montagne
Auteur: Paolo Cognetti
Jaar van publicatie: 2016
Vertaler: Yond Boeke
Uitgeverij: De Bezige Bij
Genre: psychologische literatuur / natuurroman
Thema’s: vriendschap, vader‑zoonrelatie, identiteit, natuur, stad versus bergen
De roep van een plek die blijft
Hun eerste liefde waren de Dolomieten. Ze trouwden er, in windjacks, en verhuisden daarna naar Milaan. Toch bleven de bergen een belangrijke rol spelen in hun leven. Ook Pietro, hun zoon, groeide op met een berg. Zijn berg lag bij het dorpje Grana in het Noord‑Italiaanse Val d’Aosta. Daar bracht hij zijn zomers door en sloot hij een levenslange vriendschap met koeienhoeder Bruno.
Als jongvolwassene ging Pietro zijn eigen weg. De dood van zijn vader bracht hem terug naar Grana, waar hij een stukje grond erfde. Samen met Bruno bouwde hij er een huis. Maar ondanks dat huis bleef Pietro weggaan en terugkomen… tot hij niet meer terug kon keren.
Net als Pietro bracht Paolo Cognetti zijn zomers door in Grana. Na de dood van zijn vader wilde hij terug naar de bergen van zijn jeugd. Het eenvoudige leven sprak hem aan. Sinds tien jaar woont hij de helft van het jaar in de Italiaanse Alpen en de andere helft in Milaan. De acht bergen schreef hij met pen en papier in de Alpen en werkte hij uit op de computer in Milaan.
In tegenstelling tot wat veel lezers denken, zijn de bergen geen metafoor maar een reële omgeving. De pieken en dalen staan los van de hoogtes en laagtes in Pietro’s leven. Ze nemen simpelweg een belangrijke plek in in het leven van hem, zijn ouders en Bruno.
De acht bergen vertelt een mooi en klassiek verhaal over het lot, het leven, de liefde en de dood. Het lijkt eenvoudig, maar door het ik‑perspectief ontstaat een subtiele geheimzinnigheid rond Pietro. Centraal staan zijn moeizame relatie met zijn vader en zijn onverwoestbare vriendschap met Bruno. Hun band is een typische mannenvriendschap: zwerftochten, ontdekking, samen dingen ondernemen.
Pietro blijft een stadsjongen; Bruno is niet weg te krijgen uit de bergen. Zo gaat De acht bergen ook over het verschil tussen stadsmensen en bergbewoners. Voor Bruno zijn de bergen reëler dan ze ooit voor Pietro zullen zijn. Het ontroerende einde geeft hem echter ongelijk.
Boeken 
Ik vond het goed, maar niet subliem, zoals je op mijn blog kon lezen.
Wat ik me herinner van je blog, Anna, is dat je bepaalde verwachtingen had n.a.v. recensies die je gelezen had.
Klopt. Laat jij je daar nooit door leiden?
Als ik een boek lees, ga ik vaak op zoek naar recensies. En naast Nederlandstalige lees ik zeker ook Engelstalige recensies. Dat geeft me inzichten en is vaak handig. Tot op zekere hoogte zal ik me laten leiden door iemands opinie, maar ik probeer kritisch te blijven. Wat me soms opvalt, is de gelijkenissen in kritiek op bepaalde boeken die al dan niet gehypet worden.
Soms denk ik dat sommige recensenten persé iets willen zien dat er niet is. Wat dan bepaalde verwachtingen schept en mensen teleurstelt.
😣