De acht bergen van Paolo Cognetti

Over stads- en bergjongens.

Hun eerste liefde waren de Dolomieten geweest. Ze trouwden in de bergen met windjacks als trouwkledij. Na hun huwelijk trokken ze naar Milaan. Toch bleven de bergen een belangrijke rol in hun leven spelen. Ook Pietro, hun zoon, groeide op met een berg. Pietro’s berg bevond zich in de nabijheid van het dorpje Grana in het Noord-Italiaanse Val d’Aosta. Hier bracht hij als jongen de zomervakanties door, en sloot een vriendschap voor het leven met koeienhoeder Bruno. Als jongvolwassene ging hij zijn eigen weg. De dood van zijn vader bracht hem terug naar Grana. Hier had zijn vader hem een stukje grond nagelaten. Samen met Bruno bouwde hij op die grond een huis. Ondanks het huis bleef Pietro weggaan en terugkomen naar Grana…tot hij niet meer terug kon keren.

Net als Pietro bracht Paolo Cognetti zijn zomervakanties door in Grana. Na de dood van zijn vader kwam er het verlangen om terug te gaan naar de bergen van zijn jeugd. Bovendien sprak het eenvoudige leven in de bergen hem enorm aan. Sinds tien jaar woont Cognetti de helft van het jaar in de Italiaanse Alpen, en de andere helft in Milaan. ‘De acht bergen’ schreef hij met pen en papier in de Italiaanse Alpen, en werkte hij uit op de computer in Milaan. In tegenstelling tot wat vele lezers denken, zijn de bergen in zijn verhaal geen metafoor, maar een reële omgeving. De pieken en dalen van de bergen hangen geenszins samen met de hoogtes en laagtes in het leven van Pietro. Ze nemen gewoon een belangrijke plek in in zijn leven, en dat van zijn ouders en beste vriend.

‘De acht bergen’ vertelt een mooi en klassiek verhaal over het lot, het leven, de liefde en de dood. Het verhaal is eenvoudig en lijkt weinig complex. Niettemin creëert de schrijver door het ik-perspectief een aura van geheimzinnigheid rond Pietro. Centraal staan Pietro’s moeizame relatie met zijn vader en zijn onverwoestbare vriendschap met Bruno. Met Bruno heeft hij een typische mannenvriendschap: ze maken eindeloze zwerftochten, gaan op ontdekking en ondernemen samen dingen. De idealistische Pietro is en blijft een stadsjongen, die niet permanent in de bergen gaat wonen. Bruno daarentegen is niet weg te krijgen uit de bergen. Zo gaat ‘De acht bergen’ eveneens over de verschillen tussen stadsmensen en bergbewoners. Voor Bruno zijn de bergen reëler, dan ze ooit voor Pietro zullen zijn. Ook is Bruno ervan overtuigd dat hun berg hem nooit kwaad zal berokkenen. Het ontroerende einde geeft hem echter ongelijk.

“In een van die dalen lag het dorp Grana, in een aftakking die door passanten werd genegeerd als verwaarloosbare optie, bovenin begrensd door staalgrijze bergkammen en onderin door een rots die de toegang ertoe versperde.”

Oorspronkelijke titel: Le otto montagne
Jaar van publicatie: 2016

Toen de nachten koud waren van Susanna Jones

Spannende historische fictie

In plaats van de dienstmeid ging haar moeder mee naar de universiteit. Mevrouw Farringdon wou haar dochter Grace alsnog overhalen niet naar Candlin College te gaan. Aan het begin van de twintigste eeuw werd van meisjes namelijk verlangd dat ze thuis bleven en geduldig hun toekomst afwachtten.

Op Candlin College richtte Grace de Genootschap voor Zuidpoolreizigers op. Net als thuis wou Grace ontdekkingsreisje spelen en de kracht van de verbeelding gebruiken om zich in te leven in de avonturen van de Zuidpoolreizigers. Samen met Lenora Locke, Cicely Parr en Winifred Hooper ging ze de routes van de expedities volgen en de wetenschappelijke onderzoekingen nader bekijken. In tegenstelling tot Grace waren voorgenoemde jonge dames niet begiftigd met een rijke fantasie. Enkel Cicely Parr kon zich een voorstelling maken van de kou en de geleden ontbering van de Zuidpoolreizigers. Zij was een ervaren bergbeklimster, en stelde voor om tijdens de komende vakantie de Snowdonia in Wales te beklimmen. Na de Snowdonia volgde nog een beklimming in de Alpen.

Aan de vooravond van de Tweede Wereldoorlog verschuilt Grace zich in haar ouderlijke huis. Tijdens de expedities van het Genootschap zijn er akelige dingen gebeurd, en enkel Grace kan antwoorden geven.

In ‘Toen de nachten koud waren’ bewandelt Jones de dunne lijn tussen gezonde verbeeldingskracht en waanideeën. In de huidige tijd is Grace hoogstwaarschijnlijk paranoïde. Wanneer juist de fantasie doorslaat naar een ongezonde toestand blijft duister, vooral omdat de Farringdons een traditie hebben van gekke familieleden. De historische setting waartegen het verhaal zich afspeelt, is bijzonder interessant. Lenora en Winifred sympathiseren met de suffragettes, terwijl Cicely niet gelooft in gelijkheid voor man en vrouw, wat zorgt voor interessante conversaties, situaties en anekdotes. De setting is ook een geschikt decor voor gekortwiekte ambities, rivaliteit en jaloezie. Kortom, ‘Toen de nachten koud waren’ is voor iedereen die houdt van spannende historische fictie en onbetrouwbare protagonisten.

Oorspronkelijke titel: When Nights Were Cold.
Jaar van publicatie: 2012.