Twee katten in de bibliotheek van Jan Louch

Ter ere van de bibliotheekkat.

Al sinds de oudheid werken katten in bibliotheken om ongedierte te verjagen. In Groot-Brittannië en de Verenigde Staten hebben sommige bibliotheken om die reden nog steeds katten in dienst om boeken te vrijwaren van muizentandjes. Toch neemt sinds een aantal jaren het aantal bibliotheekkatten in de VS af. Vandaar, dat de gepensioneerde bibliothecaresse Jan Louch een lans breekt voor bibliotheekkatten met haar boek: ‘Twee katten in de bibliotheek’.

Jan Louch en haar bazin, Yvonne Saddler besloten begin jaren 80 namelijk om een Schotse vouwoorkat te kopen voor hun bibliotheek in Carson Valley, Nevada. Ze noemden de kat Baker naar boekengroothandel Baker en Taylor. Dankzij Baker en Taylor kwam er een paar weken na Baker, ook een Taylor in de bib. De mensen van Baker en Taylor zagen immers een interessante promo-opportuniteit in de twee nieuwe bibliotheekmedewerkers. De eerste promotieposter van de katten was niet enkel een voltreffer voor de boekengroothandelaar, maar bracht ook kattentoerisme op gang naar Carson Valley en leidde zelf tot een Baker&Taylor fanclub.

Naast de belevenissen van Baker en Taylor krijg je ook het verhaal van Jan Louch met betrekking tot de verzorging van deze bijzondere bibliotheekmedewerkers en een klein beetje ook haar persoonlijk verhaal, hoewel dit te verwaarlozen is. Vooral leuk om lezen waren de menselijke reacties, verhalen en anekdotes met betrekking tot Baker en Taylor, en naar mijn smaak was dit soms net iets te eenzijdig en te beperkt; ik had graag meer van dit soort reacties gelezen. Vooral miste ik: hoe de andere menselijke collega’s stonden ten opzichte van Baker en Taylor. Ook opgenomen in het boek zijn grappige korte portretten van andere bibliotheekkatten. Dit is immers een boek ter ere van de bibliotheekkat.

Kortom: ‘Twee katten in de bibliotheek’ is leuke leeskost voor kattengekke boekenliefhebbers.

 

Oorspronkelijke titel: The True Tails of Baker and Taylor.
Jaar van publicatie: 2016.

Bob de straatkat van James Bowen

Hartverwarmend.

Je moet het maar doen: meer dan een miljoen exemplaren van je boek verkopen in het Verenigd Koninkrijk. James Bowen vervoegt hiermee een eliteclub van schrijvers als JK Rowling, EL James, Dan Brown en Stephenie Meyer. En dit met een verhaal over hoe een kat zijn leven veranderde. Ook in het buitenland weet de rosse Londense kater de lezersharten te veroveren, want ‘Bob de straatkat’ is intussen al in meer dan 35 talen vertaald. Naast ‘Bob de straatkat’ zijn er nog twee andere boeken in de Bobsaga: ‘De wereld volgens Bob’ en ‘Het kerstfeest van Bob’. Ook werden er kinderedities van het oorspronkelijk verhaal gemaakt en een plaatjesboek over Bobs leven voor hij bij James kwam.

James bowen (author)

James Bowen en Bob

James leefde in een beschutte woonomgeving en zat in een afkickprogramma als hij op een dag een gewonde kat vindt. Omdat James amper voor zichzelf kon zorgen zag hij het niet zitten om de verantwoordelijkheid op zich te nemen voor een dier. Na een paar dagen kon hij het niet meer over zijn hart verkrijgen om langs de kat te lopen en hem aan zijn lot over te laten. Hij ging met de kat naar een dierenarts, die antibiotica voorschreef. Voor de duur van de kuur nam hij het dier in huis terwijl hij zocht naar de eigenaar. Na twee weken liet hij de kat op straat los in de hoop dat deze terug naar huis zou keren, maar dat was buiten de kat gerekend.

‘Bob de straatkat’ is geen grote literatuur, maar wel hartverwarmend. Voor mij is het meer dan zomaar een verhaal over een man die zijn leven terug op de rails krijgt door te zorgen voor een dier. Het is een verhaal over verantwoordelijkheid voor het leven nemen en kansen grijpen. Ik ben er echter zeker van dat James’ verhaal bij iedereen andere gevoelens en emoties zal oproepen. Dus als je ‘Bob de straatkat’ nog niet gelezen hebt, zeker doen.

Vorig jaar verscheen overigens een editie van The Big Issue met Bob op de voorpagina, die naast een interview ook getuigenissen bracht over Big Issue verkopers en hun huisdieren. James Bowen is nu één van de belangrijkste ambassadeurs van The Big Issue. Via deze link kan je zien waar The Big Issue juist voor staat, en waarom het interessant kan zijn om een exemplaar te kopen bij een volgend bezoek aan een stad in het Verenigd Koninkrijk.

 

 

Oorspronkelijke titel: A Street Cat Named Bob
Jaar van publicatie: 2012
De foto bij dit bericht komt van Wikimedia Commons en is van James and Bob Ltd.

In koelen bloede van Truman Capote

De klinische reconstructie van de moord op een boerengezin.

In de nacht van 14 november 1959 werden Herbert, Bonnie, Kenyon en Nancy Clutter brutaal vermoord op hun ranch in Holcomb, Kansas. Via een tip kwam de politie op het spoor van Perry Smith en Dick Hickock, die de viervoudige moord bekenden.

‘In koelen bloede’ begint bedrieglijk onschuldig en idyllisch. Herb Clutter staat immers voor alles wat de Amerikaanse droom inhoudt: succes door hard werken. Het is dan ook een shock voor de inwoners van Holcomb dat juist het gezin van Herb Clutter brutaal wordt uitgemoord. Treffend is, dat anderen – vrienden, buren en de politie – het vinden van de lichamen beschrijven. Het is vooral de waarneming die overheerst in ‘In koelen bloede’, wat zich vertaalt in een afstandelijke haast emotieloze stijl.

‘In koelen bloede’ volgt grotendeels de moordenaars vanaf hun aankomst in Kansas in november 1959 tot hun executie op 14 april 1965. Een verhaal, waarbij ik net niet in hun huid zat. Dick en Perry staan voor de keerzijde van de Amerikaanse droom, want hard werken is geen garantie voor succes, zeker niet als je uit een kapot gezin komt zoals Perry Smith. Of een gezin dat net het hoofd boven water weet te houden zoals bij Dick Hickock.

Door de exact getimede klinische oneliners kan je onmogelijk sympathie opbrengen voor Dick en Perry.  Soms had ik het moeilijk met die net iets te perfecte zinnen en situaties die Capote creëerde, want hij verweefde immers romantechnieken met waargebeurde feiten en personen. Soms lijkt het alsof hij meer begaan was met de esthetiek dan met de waarheid. Maar dan ga ik allicht voorbij aan Capotes inzicht en waarneming, en dat zou niet correct zijn. Extra opzoekwerk via internet bevestigde dat Capote een goed inzicht had in Dick en Perry. Als het niet omwille van die klapper was die Dick op het oog had, en Perry daar niet op ingegaan was, dan hadden beide allicht nooit de lus van de hangman rond hun nek gekregen. Het was juist de dynamiek tussen beide mannen die resulteerde in een viervoudige moord.

Met ‘In koelen bloede’ schreef Capote meer dan zomaar een reconstructie van een moord op een boerengezin. Hij schreef een klassieker. Ik vond het alvast steengoed.

 

Oorspronkelijke titel: In Cold Blood.
Jaar van publicatie: 1965.