In ‘spotlight op’ ontruk ik een boek en zijn auteur uit de vergetelheid. Vandaag staat de spotlight op: ‘Babbitt’ van Sinclair Lewis.
In ‘Babbitt’ uit 1922 schetst Sinclair Lewis (1885-1951) een humoristisch portret van de gewiekste makelaar, George Babbitt. Babbitt probeert zich te onttrekken aan alle conventies, maar keert uiteindelijk terug naar de waarden van de middenstand.
Sinclair Lewis beschreef het leven van Amerikaanse burgers en middenstanders met cynisme. Dit maakte hem onpopulair en tegelijkertijd succesvol. In 1930 kreeg hij als eerste Amerikaanse schrijver de Nobelprijs voor literatuur.
‘Babbitt’ werd in 2014 in het Nederlands vertaald.
Bron: Wikipedia en Cliff Notes. Bron foto Sinclair Lewis: Wikimedia Commons.
Naar aanleiding van Steinbecks overlijden in 1968 zei recensist Charles Poore dat ‘The Grapes of Wrath’ (De druiven der gramschap) zijn eerste en gelijk laatste beste werk was. Hiermee ging Poore, net als de meeste literatuurcritici voorbij aan het succes van ‘East of Eden’ (Ten oosten van Eden). Dit was niet opmerkelijk, want de roman was in 1952 de grond ingeboord.
Controversiële Steinbeck.
Steinbeck was controversieel. In de VS werd zijn werk vanaf de jaren vijftig steevast genegeerd. Toen hij in 1962 de Nobelprijs Literatuur kreeg voor zijn scherpe sociale waarneming, kwam er veel kritiek van Amerikaanse critici.
Huidige literatuurwetenschappers menen dat die controversie politiek gekleurd was.
Steinbeck stond sinds de publicatie van ‘The Grapes of Wrath’ in 1939 geboekstaafd als communist. Zijn lidmaatschap bij de communistische organisatie ‘The League of American Writers’ en zijn reis naar de Sovjet-Unie in 1947 versterkte het idee van Steinbecks linkse sympathieën. Steinbeck was allicht geen communist. Wel kende hij via zijn eerste vrouw veel linkse schrijvers, journalisten en vakbondsmensen.
Sociaal-realistisch werk.
Bovendien was hij opgegroeid op het platteland in Californië. Zijn vader onderhield het gezin met verschillende jobs. Ook Steinbeck droeg al vroeg zijn steentje bij. Zo werkte hij in de zomer op boerderijen. Hier werkte hij samen met immigrantenarbeiders. Die arbeiders en hun werkomstandigheden leverde onder meer de setting op voor een roman als ‘Of Mice and Men’ (Van muizen en mensen).
Naast arbeiders voerde Steinbeck vaak migranten, zwervers en minderheden op in zijn sociaal-realistische verhalen. Toch was Steinbeck meer dan een schrijver van sociale wantoestanden, wat hij vooral bewees in later werk. In ‘East of Eden’ liggen de wortels van het kwaad niet meer in sociale onrechtvaardigheid maar in de menselijke psychologie. Voor hedendaagse literatoren is het een belangrijk werk.
Naast ‘East of Eden’,’ The Grapes of Wrath’ en ‘Of Mice and Men’ doen ‘Tortilla Flat’, ‘The Pearl’ (De parel), ‘Cannery Row’ en ‘Travels with Charley’ (Op reis met Charley) bij veel literatuurliefhebbers nog steeds een belletje rinkelen.
Voor dit blog gebruikte ik verschillende bronnen, waaronder Wikipedia.
Op een avond hoort Hector Loursat een schot en vindt hij een dode onbekende in zijn huis. Hij belt naar de officier van justitie, een aangetrouwde neef, die meent dat hij weer eens dronken is. Toch vindt de politie wel degelijk een lijk. Ook gebeurde er dingen in zijn huis, waar Loursat niets van wist.
De voorbije 18 jaar zag Loursat enkel de muren van zijn studiekamer. Zijn dochter Nicole was twee als haar moeder wegging. Omdat Loursat zich niet bekommerde om zijn dochter, is zij grootgebracht door de huishoudster. Nicole is bijgevolg ontspoord. Ze is niet de enige, want ook haar neef en andere kinderen van notabelen zijn op een of andere manier betrokken bij de zaak.
De moord in zijn huis laat advocaat Loursat ontwaken uit zijn lethargie. Zo neemt hij de verdediging op zich van de jonge man, beschuldigd van de moord in zijn huis. Rekening houdend met zijn reputatie gaat hij de man ongetwijfeld vrij krijgen. De rechtszaak wordt dan ook druk bijgewoond.
Met ‘Onbekenden in het huis’ schreef Simenon een psychologische toproman. Het verhaal komt traag op gang, maar kent een goede spanningsboog en laat je als lezer actief meedenken over hoe de vork in de steel steekt. Het is veeleer indirect dat je dingen te weten komt, niet alleen over de zaak en het effect van die zaak in het stadje Saint-Marc, maar vooral ook over Loursat.
Hector Loursat de Saint-Marc, zoals hij voluit heet, blijkt een onconventionele man te zijn. Zijn genialiteit en excentriciteit komt in de rechtszaal goed uit de verf, wat het tweede deel net iets sterker maakt dan het eerste. Het einde is perfect in zijn eenvoud, enkel de ontmaskering van de echte moordenaar kon iets korter.
Oorspronkelijke titel: Les inconnus dans la maison. Jaar van publicatie: 1940. Uitgever: De Bezige Bij. Vertaald door: Marijke Scholts.
Boeken 
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.