Cold Spring Harbor van Richard Yates

Een studie over de mens en zijn drijfveren.

Charles Shepard vindt het fijn om voor het raam te staan en te kijken naar zijn zoon Evan. Sinds deze verliefd is geworden op auto’s, doet hij niets anders meer dan auto’s slopen en in elkaar zetten. Wie had dat kunnen denken van Evan? Waar is de Evan die jongens pestte en meisjes beledigde. En die zich bezighield met kleine criminaliteit. Eindelijk wordt zijn zoon volwassen. Charles kan tevreden zijn.

In het leven van Charles is er weinig moois gebeurd. Zo kwam hij pas 3 dagen na het einde van de Eerste Wereldoorlog aan in Frankrijk. De teleurstelling over de oorlog die voorbij was en al wat hij gemist had, is hij nooit kwijtgeraakt. Terug in Amerika tekende hij bij. Hij is altijd in het leger gebleven. Nu is hij gepensioneerd officier bij de landmacht. Omwille van zijn slechte ogen moest hij vroeger op pensioen gaan.

In Cold Spring Harbor staat Charles Shepard gekend als een hoffelijk man. Omdat zijn vrouw invalide is, is het altijd Charles die de boodschappen doet voor zijn gezin. De zwaarlijvige Grace Shepard is overigens niet invalide. Zij is een zenuwzieke alcoholiste, die amper buiten komt. Ooit was zij het mooiste meisje van de officiersmess, maar die tijd ligt al lang achter haar.

Charles hoopt dat het leven van zijn zoon beter zal zijn. Maar Evan trouwt veel te jong, een moetje. Het huwelijk houdt geen stand. Toevallig komt Rachel Drake op Evans pad. Zal een huwelijk met haar, Charles’ hoop voor zijn zoon waarmaken?

Lezers vertrouwd met het oeuvre van Richard Yates weten daar al het antwoord op. Het leven bij Yates bestaat slechts uit glimpjes hoop en vooral veel gefnuikte verwachtingen. Hoewel Evan Shepard de link is tussen de familie Shepard en de familie Drake, is hij niet het hoofdpersonage. Eigenlijk is er in ‘Cold Spring Harbor’ geen hoofdpersonage. Het korte, compacte verhaal volgt verschillende personages. In tegenstelling tot ‘Paasparade‘ en ‘Revolutionary Road‘ komt ‘Cold Spring Harbor’ eerder over als een studie in het neerzetten van verschillende karakters. Niettemin leest het goed weg en toont het Yates’ uitzonderlijke talent als schrijver.

 

Oorspronkelijke titel: Cold Spring Harbor.
Jaar van publicatie: 1986.

 

De geest van Jonah Boyd van David Leavitt

Literair entertainment.

De familie Wright vierde elk Thanksgiving-feest met een groot diner. Voor het diner nodigden ze altijd studenten uit die om een of andere reden met de feestdagen in Wellspring waren gebleven. Ook Ernest Wrights minnares en secretaresse op het psychologisch instituut, Denny Denham was een vaste gast.

Denny kwam vaak bij de Wrights over de vloer. Nancy Wright had Denny gevraagd om quatre-mains met haar te spelen. Hoewel het haar stoorde dat Denny niet zo goed piano kon spelen als Anne Amstrong, haar beste vriendin uit Bradford. Denny stoorde zich aan Nancy omdat ze haar als een gratis dienstmeisje behandelde. Nancy nodigde haar namelijk uit voor theekransjes en verwachtte dat ze koffie inschonk en de afwas deed. Ook op de Thanksgiving-feestjes kwam Denny goed van pas: ze kon jus maken zonder klontjes. Toch was Denny dol op Nancy omwille van haar moederlijke zorg.

Denny zou nooit het Thanksgiving-feest van 1969 vergeten. Zij was niet de enige die dit feest nooit zou vergeten, want het leven van alle aanwezigen veranderde ingrijpend door de komst van de Boyds uit Bradford. Ook voor de bekende schrijver Jonah Boyd was het feest een ramp: hij verloor een manuscript.

Na een grondige introductie van de personages kom je halverwege bij het drama: het verlies van een manuscript. Het is trouwens Denny, die het verhaal 30 jaar na datum vertelt. Althans Leavitt laat je geloven, dat zij het verhaal vertelt. Helemaal op het einde is zij maar een personage in de handen van een schrijver. Het verhaal is soms ongeloofwaardig. Maar dit wordt ruim goedgemaakt door een goede spanningsboog en interessante personages. Door het achterhouden van informatie zet Leavitt je op het verkeerde been, maar tegelijkertijd weet hij je nieuwsgierigheid en je lachspieren te prikkelen. Kortom: ‘De geest van Jonah Boyd’ entertaint en leest vlot weg.

 

Oorspronkelijke titel: The Body of Jonah Boyd.
Datum van publicatie: 2004

Al onze namen van Dinaw Mengestu

Niemand zal elkaar ooit zo hebben liefgehad als wij.

Hij en Isaac leerden elkaar kennen op de universiteit van Kampala. Niet dat zij daar studeerden, zij kwamen daar gewoon elke dag. Net als vele van hun generatie wilden zij revolutionair zijn. Zij waren in landelijke dorpjes opgegroeid, maar deden alsof zij al heel hun leven in de grote stad woonden. Zij hadden geen idee wat het betekende om onder zoveel mensen te verkeren, wiens gezicht en namen ze nooit zouden leren kennen. Net als vele van hun generatie namen ze een andere naam aan.

Zij had bijna drie uur gereden. Dat zij hem ophaalde was bij wijze van gunst. Zich bekommeren om buitenlanders was geen gebruikelijk onderdeel van haar werk als maatschappelijk werker. Wat Helen wist over de man die zij ophaalde, was basaal. Bij zijn geboortejaar stond geen maand of datum vermeld. Zijn geboorteplaats heette Afrika te zijn. Het enige harde feit: zijn naam, Isaac Mabira. Hij was knap. Dat had Helen niet verwacht. Het mysterieuze dat hem omringde, trok haar aan.

Twee verschillende stemmen in ‘Al onze namen’. Alternerende hoofdstukken waarin Isaac en Helen aan het woord komen. Haar hoofdstukken in het heden gaan over hun allesverterende relatie. Een relatie die in het kleinstedelijke Amerikaanse Midwesten vieze blikken oplevert. Zijn hoofdstukken gaan over zijn tijd in Oeganda, waar hij optrok met de charismatische Isaac. Terwijl zijn beste maat gaat voor de gewapende strijd onder een warlord, blijft hij toekijken vanaf de zijlijn. Wat zijn echte naam is, kom je niet te weten. Wel hoe hij aan zijn naam en nieuwe identiteit gekomen is, en wat hij achterliet.

In welke tijd het verhaal zich afspeelt, geeft Mengestu niet mee. Aan de hand van de minieme aanwijzingen die hij geeft, kan je veronderstellen dat het verhaal zich afspeelt in de jaren 60 en 70. De thematiek van politieke onrust, oorlog, vluchten uit je vaderland en racisme zijn echter tijdloos, en niet gebonden aan een context. Mengestu beperkt zich zeker niet enkel en alleen tot bovenvermelde thematiek. ‘Al onze namen’ is immers een gelaagde en zeer geslaagde roman van een talentvolle schrijver.

 

Oorspronkelijke titel: All our names
Datum van publicatie: 4 maart 2014