Spotlight op: The Forsyte Saga

In ‘spotlight op’ ontruk ik een boek en zijn auteur uit de vergetelheid. Vandaag staat de spotlight op: The Forsyte Saga van John Galsworthy. 

In zijn tijd was John Galsworthy (1867-1933) vooral gekend voor zijn toneelstukken. Nu herinneren we hem als de schrijver van ‘The Forsyte Saga’: een reeks van 9 romans gepubliceerd in 3 trilogieën over de rijke en arrogante familie Forsyte. De saga volgt de familie van het Victoriaanse tijdperk tot de vooravond van de Tweede Wereldoorlog.

Deze klassieker uit de Engelse literatuur werd tweemaal verfilmd en leverde Galsworthy de Nobelprijs voor literatuur op in 1932. Galsworthy was een van de stichtende leden, en de eerste voorzitter van P.E.N., de internationale schrijversorganisatie. Daarnaast was hij een pleitbezorger voor onder meer vrouwenkiesrecht en dierenrechten.

Hemingways erfenis

Zijn literair werk had een grote invloed op schrijvers en Nobelprijswinnaars zoals Jean-Paul Sartre, Albert Camus en Heinrich Böll. Zelf kreeg hij de Nobelprijs voor literatuur in 1954. Ernest Hemingway (1899-1961) wordt nog steeds gezien als een van de invloedrijkste schrijvers van de twintigste eeuw. Zijn literaire erfenis met werken als ‘Afscheid van de wapenen’, ‘De oude man en de zee’ en ‘Voor wie de klok luidt’ zijn nooit uit druk geweest.

Zijn debuut als schrijver.

Toen Hemingway debuteerde als schrijver waren de critici een andere mening toegedaan. Dat kwam vooral door zijn sobere stijl. Die minimalistische en koel realistische stijl was toen vernieuwend, en werd niet door iedereen op prijs gesteld. Hemingway had zijn schrijversstiel geleerd als journalist bij The Kansas City Star. Hier leerde hij als jong beginnende journalist om kort, krachtig, duidelijk en positief te schrijven. Ook werd hem aangeraden spaarzaam te zijn met bijzinnen en adjectieven. Het zo beknopt mogelijk houden kwam hem vervolgens goed van pas bij zijn werk als oorlogscorrespondent. Buitenlandse correspondenten verzonden toen hun artikels en verhalen via kabeltelegram. Bij een telegram betaalde je per woord. Dus hielden correspondenten hun artikels zo beknopt mogelijk.

Zijn thema’s.

Als oorlogscorrespondent versloeg Hemingway de Spaanse burgeroorlog en de Tweede Wereldoorlog. Oorlog, geweld en dood waren terugkomende thema’s in zijn werk. Zijn hoofdpersonages gingen met de samenleving, de natuur of zichzelf de strijd aan. Het leven bij Hemingway was namelijk een eeuwige strijd. Een strijd, die eindigt bij de dood. Bezigheden zoals jagen op groot wild en vissen dienden ook als inspiratie. Het waren bezigheden, die Hemingway zelf ook graag deed. Zijn huis in Key West, Florida, nu een Hemingway museum, is grotendeels gedecoreerd met door de schrijver geschoten jachttrofeeën uit Afrika en het Amerikaanse westen.

De katten van Hemingway.

Het Hemingway Home and Museum in Florida heeft echter nog een andere Hemingway erfenis. In en rond het museum leven namelijk een veertigtal zeldzame zestenige katten. De katten stammen af van Hemmingways kat, Snow White. Alle katten zijn vernoemd naar beroemdheden. De mythe wil immers dat Hemingway zijn katten naar beroemdheden noemde, en het museum houdt die mythe uiteraard graag in stand. De Hemingway katten zijn alvast de toeristentrekker van het Hemingway Home and Museum.

Een kat heeft absolute emotionele eerlijkheid: mensen kunnen om één of andere reden hun gevoelens verbergen, maar een kat doet het niet.

Hoewel Hemingway ook honden had, was hij veeleer een kattenliefhebber. Hemingway schreef graag over zijn katten in zijn brieven aan familieleden en vrienden. Ook in zijn later literair werk duiken katten op, als onder meer babysitter voor zijn eerste zoon in ‘Parijs is een feest’. ‘Parijs is een feest’ werd na de aanslagen in Parijs van november 2015 een bestseller in Frankrijk.

Bron: Wikipedia

Het dameskoor van Chilbury van Jennifer Ryan

Chilbury, maart 1940. De dominee beslist om het koor op te heffen. Zo goed als alle mannen zijn opgeroepen voor de oorlog, en een koor zonder mannen is volgens de dominee geen koor. De uit Londen afkomstige muziekdocente, Primrose Trent, weet de dominee te overtuigen om een dameskoor op te richten. Haar argument: juist in oorlogstijd is het belangrijk om samen te komen en te zingen. Niet alle dames in Chilbury zijn voorstander van een dameskoor, maar Primrose weet een aantal van hen te enthousiasmeren.

Net voor de oorlog in alle hevigheid losbarst, wint het dameskoor van Chilbury een wedstrijd voor koren. Optreden in Londen zit er evenwel niet in, want Chilbury wordt zwaar gebombardeerd. Ondanks al die oorlogsellende, het verlies van dierbaren en vrienden, de zorgen om de mannen aan het front, weten de koorleden de moed erin te houden. Ze weten zichzelf, zelfs te overstijgen.

‘Het dameskoor van Chilbury’, Ryans debuut heeft zijn manco’s. Het is voorspelbaar. Ook komen alle mogelijke oorlogsverhalen samen in Chilbury: het kindertransport, Bletchley Park, de zwarte markt…Toch is het een genot om te lezen. De schrijfster heeft plezier gehad aan het schrijven van haar debuut, en dat merk je. Het verhaal wordt overigens verteld via dagboekaantekeningen en brieven van de koorleden, wat zeker bijdraagt tot het succes van deze roman.

Voor ‘Het dameskoor van Chilbury’ baseerde de schrijfster zich op de verhalen van haar grootmoeder. Grootmoeder zong namelijk in een koor tijdens de oorlog. Zij vertelde haar nazaten hilarische verhalen over die tijd. Een grappig verhaal in ‘Het dameskoor van Chilbury’ is onder meer dat van brigadegeneraal Winthrop, die kost wat kost een mannelijke erfgenaam wil. Hij heeft twee dochters, maar daar geeft hij geen zier om. Bovendien kunnen de Winthrops hun bezittingen alleen aan mannelijke erfgenamen nalaten. Dat Edmund, zijn enige zoon sneuvelt, is uiteraard heel vervelend. Winthrop heeft echter een plan. Een plan, waarbij de vroedvrouw hem moet helpen. Het plan loopt uiteraard niet helemaal zoals verwacht.

‘Het dameskoor van Chilbury’ is een feel good roman over het leven zoals het was, anno 1940 in een Engels dorpje in het zuiden van Engeland. Het is grappig, spannend, romantisch en ontroerend. De dames en meisjes van Chilbury stalen intussen terecht de harten van de mensen achter het productiehuis van Downtown Abbey, en ze zullen ongetwijfeld ook jouw hart stelen.

Oorspronkelijke titel: The Chilbury Ladies’ Choir
Jaar van publicatie: 2017