Danielles leeswereld: lievelingsauteurs

Foto door Min An op Pexels.com

Over lievelingsauteurs.

Antwoord jij op de vraag wie je lievelingsauteurs zijn steevast hetzelfde of verandert dit regelmatig? Ik antwoord op de vraag wie mijn lievelingsauteurs zijn altijd met een steeds wisselende namenlijst. De laatste jaren lees ik makkelijk boeken van Mario Vargas Llosa, Graham Greene en Georges Simenon. In zekere zin kan je stellen dat dit momenteel mijn lievelingsauteurs zijn, maar eigenlijk pin ik me niet zo graag vast aan bepaalde namen, en spreek ik liever niet van lievelingsauteurs. Vaak is het antwoord afhankelijk van wat ik zonet gelezen heb. Als ik net iets gelezen heb van bij voorbeeld Damon Galgut, ga ik die ineens benoemen als een ‘lievelingsauteur’.

Voor mij is een lievelingsauteur vaak een vorm van gemakzucht. Ik koop en ontleen namelijk makkelijker boeken van schrijvers die ik al ken. Hoewel dit geen garantie is voor een goed boek, want elke auteur heeft nu eenmaal zijn mindere boeken. Sinds een aantal jaren hou ik overigens een lijstje bij van auteurs die ik las en goed vond. Ik gebruik deze lijst vaak en overloop hem regelmatig. Sommige van die auteurs die ik de voorbije jaren opschreef, zijn intussen al vaste waarden geworden.

Gelukkig ben ik ook nieuwsgierig en probeer ik graag auteurs uit, waarvan ik nog niets gelezen heb. Meestal zoek ik gericht in een bibliotheek of winkel naar een bepaalde auteur. Hoewel ik me nog vaker laat leiden door het toeval, in de vorm van een mooie cover, een intrigerende titel of een pas gelezen recensie. Bij een audioboek is het heel vaak de verteller die me nieuwe auteurs leert ontdekken.

En jij? Heb jij lievelingsauteurs? Of probeer je liever nieuwe schrijvers uit?

Twee katten in de bibliotheek van Jan Louch

Al sinds de oudheid werken katten in bibliotheken om ongedierte te verjagen. In Groot-Brittannië en de Verenigde Staten hebben sommige bibliotheken om die reden nog steeds katten in dienst om boeken te vrijwaren van muizentandjes. Toch neemt sinds een aantal jaren het aantal bibliotheekkatten in de VS af. Vandaar, dat de gepensioneerde bibliothecaresse Jan Louch een lans breekt voor bibliotheekkatten met haar boek: ‘Twee katten in de bibliotheek’.

Jan Louch en haar bazin, Yvonne Saddler besloten begin jaren 80 namelijk om een Schotse vouwoorkat te kopen voor hun bibliotheek in Carson Valley, Nevada. Ze noemden de kat Baker naar boekengroothandel Baker en Taylor. Dankzij Baker en Taylor kwam er een paar weken na Baker, ook een Taylor in de bib. De mensen van Baker en Taylor zagen immers een interessante promo-opportuniteit in de twee nieuwe bibliotheekmedewerkers. De eerste promotieposter van de katten was niet enkel een voltreffer voor de boekengroothandelaar, maar bracht ook kattentoerisme op gang naar Carson Valley en leidde zelf tot een Baker&Taylor fanclub.

Naast de belevenissen van Baker en Taylor krijg je ook het verhaal van Jan Louch met betrekking tot de verzorging van deze bijzondere bibliotheekmedewerkers en een klein beetje ook haar persoonlijk verhaal, hoewel dit te verwaarlozen is. Vooral leuk om lezen waren de menselijke reacties, verhalen en anekdotes met betrekking tot Baker en Taylor, en naar mijn smaak was dit soms net iets te eenzijdig en te beperkt; ik had graag meer van dit soort reacties gelezen. Vooral miste ik: hoe de andere menselijke collega’s stonden ten opzichte van Baker en Taylor. Ook opgenomen in het boek zijn grappige korte portretten van andere bibliotheekkatten. Dit is immers een boek ter ere van de bibliotheekkat.

Oorspronkelijke titel: The True Tails of Baker and Taylor.
Jaar van publicatie: 2016.

De Engelenpoort van Penelope Fitzgerald

Engeland, begin van de 20e eeuw. Hij heet Fred Fairly. Hij doceert natuurkunde aan het Sint-Angelicus-college in Cambridge. Als junior fellow kan hij niet trouwen; de fellows van Sint-Angelicus zijn namelijk celibatair. Zij heet Daisy Saunders. Toen ze klein was, waren ze bij haar thuis heel arm, waardoor ze al jong uit werken ging.

Fred en Daisy ontmoeten elkaar toevallig, als slachtoffers van een fietsongeluk. Zo plots als Daisy in Freds leven verscheen, zo plots verdwijnt ze weer. Fred wil dat de politie haar vindt, want hij wil met haar trouwen. Omwille van het verschil in klasse is de waarschijnlijkheid dat ze elkaar weer ontmoeten, onbestaande. En dan is het nog maar de vraag of Daisy huwbaar is.

‘De Engelenpoort’ is een dunne roman, die niettemin uit vier delen bestaat. Bijna elk hoofdstuk speelt zich af op een andere plek en is vrij kort, waardoor je nooit echt in een leesflow komt. Bovendien lijkt het of de schrijfster niet goed wist waar ze met haar verhaal naar toe wou, of dat ze wou experimenteren. Bij het begin van het vierde deel krijg je ineens een spookverhaal, dat een analogie heeft met het ongeluk, maar niet echt iets toevoegt aan het verhaal.

Eigenlijk zit het boek vol met vergelijkingen en metaforen.’De Engelenpoort’ vraagt veel kennis over het leven, de sociale verhoudingen en de natuurwetenschappen aan het begin van de 20e eeuw. De wetenschappelijke betogen zijn overigens saai en droog, waardoor de eventuele ideeën in deze roman naar de achtergrond verschuiven.

Kortom: ‘De Engelenpoort’ stelt teleur. Het is de taal, de stijl en de personages die ervoor zorgen dat je het boek uitleest. Enkel voor de fans van Penelope Fitzgerald.

Oorspronkelijke titel: The Gate of Angels
Jaar van uitgave: 1990