Berichten van daniellecobbaertbe

Ik lees en schrijf graag. ‘Boeken’ is mijn excuus om nieuwsgierig rond te lopen in de wondere wereld van de letteren. En me te vergapen aan de rijkheid en diversiteit van het geschreven woord.

Schrijver zijn volgens Shaw

G.B. Shaw

George Bernard Shaw (1856-1950) was een Iers toneelschrijver.

Shaw is na William Shakespeare , de belangrijkste toneelschrijver voor de Engelstalige theaterwereld. Net als de bard uit Stratford-upon-Avon schreef Shaw veel. Hij schreef meer dan 60 stukken.

Bij het grote publiek is hij vooral gekend voor ‘Pygmalion’ (1912), oftewel ‘My Fair Lady’. In ‘Pygmalion’ gaat professor Higgins een weddenschap aan. Hij zal van een arme Londense bloemenverkoopster, Eliza Doolittle een dame maken. Voor het scenario van de film ‘Pygmalion’ kreeg Shaw in 1939 een Oscar.

Zijn toneelstuk rond Jeanne d’Arc, ‘Saint Joan’ leverde hem in 1925 de Nobelprijs voor literatuur op. Shaw accepteerde de prijs, maar weigerde het prijzengeld. Tijdens zijn lange leven kwam hij in aanmerking voor heel wat Britse eerbewijzen en onderscheidingen. Hij weigerde ze allemaal.

Bewaring van Graham Norton

Een charmant verhaal.

Duneen heeft maar 1 brigadier, PJ Collins. De mensen mogen hem graag, maar vinden het een ongemakkelijk idee dat hun veiligheid afhangt van een man die al hevig zweet als hij in de kerk ter communie gaat.

Gelukkig gebeurt er niet veel in het Ierse dorpje. Het heftigste wat er ooit gebeurd is, ligt nu al een dikke 15 jaar achter hen. Toen vochten twee jonge vrouwen een ruzie uit over een man. De man verdween. Sindsdien is hij niet meer gezien in Duneen.

Met ‘Bewaring’ schreef komiek en tv-persoonlijkheid Graham Norton naar eigen zeggen een cozy mystery. Het heeft inderdaad de kenmerken van een cozy. De speurder is echter geen amateur maar een brigadier. Wat – denk ik – overeenkomt met een politie-agent bij ons in België. PJ is altijd zwaarlijvig geweest, slaagde met de hakken over de sloot in de politieschool. Voelde zich niet aanvaard door zijn slankere collega’s en vroeg zijn overplaatsing aan naar een dorp, waar hij in zijn uppie de orde handhaaft. De voorbije 15 jaar waren monotoon, maar door een ontdekking op de bouwplaats wordt zijn leven helemaal overhoop gegooid. Voor de eerste keer in zijn loopbaan krijgt hij te maken met een verdacht overlijden. En dat is niet het enige nieuwe aspect in zijn leven.

Norton had heel wat clichés uit de kast kunnen halen bij het schrijven van deze cozy, maar dat doet hij niet. Buiten wat droge humor valt er overigens weinig te lachen in ‘Bewaring’. Het verhaal zit goed in elkaar en leest vlot weg. Niet iets wat gaat bijblijven, maar niettemin charmant.

Boekenkijkje

Welke recensies en blogs kon je in januari en februari op Boeken lezen? Naar goede gewoonte blik ik even terug. En kijk ik vooruit.

Loopt het nog steeds mis op Boeken? Neen. Ik heb intussen mijn vast blogschema opgegeven. Wat me meer ruimte geeft. En iets meer tijd.

In mijn vorig Boekenkijkje had ik aangekondigd dat ik iets ging doen rond de klassieker ‘Het parfum’ van Patrick Süskind. Dat is er niet van gekomen. Een blog daarrond zal voor later dit jaar zijn.

Wat schreef ik dan wel?:

– een citaat van Toni Morrison ;
– een auteursportret van Jack London;
– een auteursportret van Colette;
– een auteursportret van Karl May;
– fictieve held: Maigret;
– gespot: Ten Oosten van Eden van John Steinbeck.

Verder besprak ik:

– Reizen met Charley van John Steinbeck;
– Artikel 353 van Tanguy Viel;
– Vrouwelijk karakter van Emmanuel Bove;
– The American van Martin Booth;
– en Vergeven en vergeten van Philip Kerr.

Voor maart en april plande ik een blog over Karen Blixen en de klassieker ‘Het geraas en gebral’ van William Faulkner.