Verborgen van James Scott

Zeer sterk debuut.

In de winter van 1897 keert Elspeth terug naar huis. Elspeth is de kostwinner van het gezin Howell. Jorah, haar man zorgt voor de vijf kinderen en de boerderij. Als Elspeth echter de boerderij verduisterd vindt, beseft ze meteen dat er iets ergs gebeurd is. Ze vindt dan ook haar man en vier van hun kinderen vermoord terug. Enkel Caleb overleefde de brutale moordpartij. Moeder en zoon gaan samen op zoek naar de moordenaars en komen zo terecht in Watersbridge. Voor Elspeth betekent de terugkeer naar Watersbridge de confrontatie aangaan met haar zonden.

Met zowel Elspeth als Caleb zet de schrijver sterke en overtuigende personages neer. Ik hield vooral van de interactie tussen moeder en zoon. Het gaf de roman onverwachte tedere en emotionele momenten. Er is echter weinig plaats voor sentimentaliteit in de harde wereld die Scott creëerde. Het oog om oog, tand om tand principe maakt van ‘Verborgen’ een duistere roman. Verwacht geen happy end.

Sommige vinden ‘Verborgen’ een moeilijk en zwaarwichtig boek. Ik vond het vooral een zeldzaam mooi boek. De drie delen waaruit de roman bestaan, hebben elk hun eigen sfeer en vormen toch een geheel. Een zeer sterk debuut van deze Amerikaanse schrijver, en een naam om te onthouden.

Oorspronkelijke titel: The Kept.
Jaar van publicatie: 2013.

Leven en liefde van Charlotte Brontë

Liefde in Brussel.

In ‘Leven en liefde’ vertrekt William Crimsworth naar Brussel om Engels te onderwijzen en om een fortuin te maken. Aanvankelijk geeft hij les aan de jongensschool van mijnheer Pelet. Het duurt niet lang of de directrice van de nabijgelegen meisjesschool, benadert William met de vraag of hij ook in haar school wil werken. William aanvaardt haar aanbod en voelt liefde voor de directrice, Zoraïde Reuter. Zoraïde is echter verloofd met mijnheer Pelet, maar houdt William aan het lijntje. Intussen heeft William een van de onderwijzeressen, Frances, als leerlinge aanvaard. Terwijl hij Frances begeleidt raakt hij betoverd door haar intelligentie.

‘Leven en liefde’ was Charlotte Brontës eerste boek. Het werd pas na de dood van de schrijfster in 1857 gepubliceerd en kende een lauwe ontvangst. Ook nu nog wordt het boek afgedaan als een niet-geslaagd debuut van een jonge schrijfster. Ik kan dit noch bevestigen noch ontkrachten, mits ‘Leven en liefde’ mijn eerste boek was van Charlotte Brontë.

Belangrijke thema’s in ‘Leven en liefde’ zijn sociale positie en religie. Zo hebben zowel William als Frances weinig te bieden als huwelijkskandidaat; zij hebben weinig sociale contacten en zijn niet rijk. Niettemin slagen ze erin een succesvol leven op te bouwen. Daarnaast zijn er de religieuze verschillen tussen beide vrouwen. Zo is de katholieke Zoraïde manipulatief, hypocriet en onbetrouwbaar terwijl de protestantse Frances hardwerkend en eerlijk is. Het ligt dan ook voor de hand dat William Frances verkiest.

De meningen over de verschillen in religie, cultuur en onderwijs waren relevant in Brontës tijd, maar zal weinige vandaag aanspreken. Ik vond ‘Leven en liefde’ redelijk interessant, omdat het me een inkijk gaf in de visies over religie in de Victoriaanse maatschappij. Echt boeien deed het niet.

Oorspronkelijke titel: The Professor.
Jaar van publicatie: 1857.

De stiefmoeder van Simon Tolkien

Kiezen tussen vrouw of zoon.

Op een warme zomeravond dringen twee mannen een afgelegen herenhuis binnen en vermoorden de vrouw des huizes: lady Anne Robinson. Wat de mannen niet weten, is dat haar zoon Thomas vanuit een schuilplaats getuige was van de moord. Enkele dagen later legt Thomas een getuigenis af, waarin hij verklaart dat de privé-secretaresse van zijn vader, Greta Grahame de twee mannen gestuurd heeft.

Een jaar later begint de rechtszaak tegen Greta Grahame, die intussen met sir Peter Robinson getrouwd is. Omdat sir Peter Robinson, de Britse minister van defensie is, krijgt de rechtszaak veel media-aandacht. Peter weigert om zijn zoon te geloven. Heeft Peter gelijk dat hij zijn zoon wantrouwt? Of vergist hij zich in Greta?

“Aan het geluid van de klikkende camera’s en de onbeantwoorde vragen van de verslaggevers kwam meteen een eind toen de deuren van de Old Bailey zich achter sir Peter en lady Greta sloten.” 

In ‘De stiefmoeder’ wisselen hedendaagse gebeurtenissen af met gebeurtenissen in het verleden en vooruitwijzingen. Naast het moeiteloos spelen met tijd, speelt Tolkien ook met plaats. De personages zijn geloofwaardig en vooral de vader-zoonrelatie is interessant uitgewerkt. Omdat ‘De stiefmoeder’ een goed tempo heeft, kan het makkelijk op een paar dagen gelezen worden. Het was ook een boek, waar ik moeiteloos mijn nogal rare leesgewoonten kon op botvieren. Ik lees graag na het begin, het einde, om dan vervolgens ergens in het midden het boek open te slaan, om het dan vervolgens van kaft tot kaft te lezen – waarbij ik vaak terug in een patroon verval van dingen op voorhand te lezen. Zo lees ik sommige stukken van een boek soms twee of meer keer. Ondanks dat ik vrij snel wist hoe het verhaal in elkaar zat, was dat geen beletsel om even enthousiast te blijven lezen.

‘De stiefmoeder’ was Simon Tolkiens eerste boek, dat hij op zijn drieënveertigste schreef. Hij meende lang dat hij nooit de  genialiteit van zijn grootvader, J.R.R. Tolkien, zou kunnen evenaren, en beter geen schrijver kon worden. In tegenstelling tot zijn grootvader schrijft Simon Tolkien thrillers. Ik ben alvast fan.

Oorspronkelijke titel: Final Witness.
Jaar van publicatie: 2002.