Schrijven als therapie

Graham Greene groeide op met een diepe liefde voor lezen, maar ook met depressies, pesterijen en een periode in de psychiatrie. Zijn jaren bij MI6, zijn complexe verhouding tot het katholicisme en zijn scherpe observaties van morele spanningen vormden een veelzijdig schrijver die thrillers, romans en scenario’s met evenveel intensiteit benaderde. Voor Greene was schrijven een vorm van therapie — en dat voel je in zijn hele oeuvre.

Onze eindeloze dagen van Claire Fuller

Negen jaar lang was Peggy vermist. Als ze verdween was ze acht jaar oud. Haar vader, James had haar mee genomen naar een afgelegen hut ergens diep in de bossen van Europa. Haar was verteld, dat de wereld was vergaan en dat zij en haar vader de enige overlevenden waren. Terug thuis in Londen, bijMeer lezen over “Onze eindeloze dagen van Claire Fuller”

Het boek van Memory van Petina Gappah

De Chikurubi gevangenis, Harare, Zimbabwe. De 28-jarige Memory is twee jaar geleden veroordeeld tot de doodstraf wegens moord op de blanke Lloyd Hendricks. Tijdens haar rechtszaak had ze een pro deo advocaat. Nu heeft topadvocate Vernah Sithole zich haar zaak aangetrokken. Meester Sithole is in beroep gegaan tegen de straf en de schuldverklaring. Ook heeft ze MemoryMeer lezen over “Het boek van Memory van Petina Gappah”