Het meisje met alle gaven van M.R. Carey

Dystopisch horrorverhaal.

Elke ochtend wacht Melanie in haar cel tot ze wordt opgehaald. Onder zware bewaking wordt ze in een rolstoel gezet en naar het klaslokaal gebracht. Melanie is tien, leert graag en houdt enorm van Griekse mythen. Ze houdt vooral van juffrouw Helen Justineau. Soms komen er kinderen bij in haar klas, soms verdwijnen er.

Naast de leerkrachten en militairen die de kinderen bewaken, is er Caroline Caldwell. Wat Caldwell juist doet, is niet duidelijk voor Melanie. Tot ze op een dag naar het laboratorium van Caroline Caldwell wordt gebracht. Net als Caldwell iets vreselijks met Melanie wil doen, wordt de basis aangevallen. Na de aanval blijven enkel Caroline Caldwell, Helen Justineau, sergeant Parks, soldaat Kieran Gallagher en Melanie over. De volwassenen besluiten naar Beacon, hun hoofdbasis te gaan. Ondanks de bedreiging die Melanie voor hen vormt, nemen ze haar mee. Melanie mag er dan wel uitzien als een lief schattig meisje, ze is een honger.

Ondanks mijn bedenkingen of ik dit wel een boek voor mij ging zijn, wou ik het niettemin proberen. Vooral de titel intrigerende me. ‘Het meisje met alle gaven’ verwijst namelijk naar Pandora. Volgens de Griekse mythologie was Pandora de eerste vrouw. Ze werd door de goden naar de aarde gestuurd om onheil over de mensen te brengen. In dit verhaal is het onheil al gebeurd, want in de maatschappij die Carey beschrijft, wil je niet leven. ‘Het meisje met alle gaven’ is dan ook een dystopisch verhaal met horrorelementen. Je leest het best niet voor het slapen gaan!

Sommige beschrijvingen waren voor mij té gruwelijk en te langdradig, maar ‘Het meisje met alle gaven’ kent ook heel ontroerende momenten. Het is een verhaal over vertrouwen, deel uitmaken van een familie en identiteit. Zo komt Melanie tijdens de tocht naar Beacon te weten wat ze is. Ze ondergaat bovendien een geleidelijke transformatie naar volwassenheid, die heel geloofwaardig blijft. Niet enkel Melanie, ook de andere personages worden knap neergezet. Enkel het einde was overhaast. De clou mocht meer uitgewerkt zijn. Niettemin een intrigerend verhaal, dat de hype verdient.

 

Oorspronkelijke titel: The Girl with All the Gifts.
Datum van publicatie: 2014.

Horrorgenre nog steeds beïnvloed door Poe

E.A. Poe

Meer dan 160 jaar na zijn dood heeft hij nog steeds invloed op het horror- en fantasy-genre. Internet Movie Date Base telt momenteel 304 verfilmingen van Poe-verhalen, enkel Shakespeare doet beter. De Amerikaanse schrijver leverde met zijn ‘Fantastische vertellingen’ de basis voor de moderne horrorfilm, met onder meer: het levende lijk, de moord met de bijl, het in-stukken-gesneden lijk. Zijn korte verhalen spelen zich af in het schemergebied tussen fantasie en werkelijkheid, waanzin en rationaliteit, en leven en dood. De typische Poe-protagonist heeft iets afschuwelijk gedaan, maar probeert de lezer ervan te overtuigen dat hij niet gek is.

” ’t Is waar! – nerveus – ontzettend nerveus was ik toen en ben ik nu nog; maar waarom houden jullie vol dat ik krankzinnig ben? Mijn ziekte had mij zintuigen gescherpt – niet verwoest – niet afgestompt. Vooral mijn gehoor was bijzonder scherp. Ik hoorde alles op aarde en in de hemel.Ik heb ook heel wat in de hel gehoord. Hoe kan ik dan gek zijn? Luister! dan zullen jullie zien hoe normaal en rustig ik de hele geschiedenis kan vertellen.”

uit Het hart als verrader: het eerste psychologische moordverhaal

Ongeliefd in zijn eigen tijd.

Naast een rijke fantasie had Poe een psychologisch inzicht, waarmee hij zijn tijd ver vooruit was. Zijn literaire reputatie was buiten de VS groter dan in de VS zelf. Zijn landgenoten lustten Poe’s korte verhalen niet. Ook in Amerikaanse literaire kringen was Poe niet geliefd.

In tegenstelling tot Europa, is Poe in de VS vooral gekend als de schrijver van het gedicht ‘The Raven’. De publicatie van ‘The Raven’ in 1845 bracht Poe literaire erkenning, maar bracht financieel heel weinig op door het ontbreken van auteursrecht. Ondanks de druk waaraan Poe als broodschrijver blootstond, was hij een perfectionist. Hij herschreef vaak en bracht ook veel correcties aan vooraleer hij een verhaal, gedicht of tijdschriftenartikel persklaar achtte.

Vader van heel wat literaire genres.

In zijn korte leven leverde Edgar Allan Poe de basis voor nogal wat literaire genres. Zo schreef hij het eerste science fiction verhaal: ‘De reis met de luchtballon’, en het eerste avonturenverhaal ‘De gouden tor’. Zijn excentrieke detective Auguste Dupin, inspireerde Sir Arthur Conan Doyle tot de creatie van Sherlock Holmes.

Poe’s dood, in oktober 1849, lijkt op een scenario uit één zijn eigen verhalen. De schrijver werd in ijlende toestand teruggevonden in de goot – nadat hij drie dagen spoorloos verdwenen was – in kleren die duidelijk niet van hem waren. De doodsoorzaak is niet gekend.

Blijkbaar was Edgar Allan Poe nog actief na zijn dood. Zo beweerde een zekere Lizzie Doten, die in 1863 herbewerkingen van Poe’s gedichten publiceerde, dat Poe haar die vanuit het dodenrijk had gedicteerd. Zowel de raaf uit ‘The Raven’ als zijn geestelijke vader zijn intussen door muzikanten, schrijvers en filmmakers gebruikt als karakter in hun eigen werk. En ook Poe’s korte verhalen inspireren nog steeds.

Sinds 1954 is er de jaarlijkse uitreiking van de ‘Edgar Allan Poe prijs’ voor boeken, filmen, theaterproducties en televisieseries binnen het mystery-genre.

Bron: Wikipedia